آیات مثبت شفاعت است ، از آیاتی است که شفاعت را تأیید و اثبات‌ کرده است . ابتدا ترجمه آیه را عرض می‌کنیم بعد وارد اصل مطلب می‌شویم . آیه این جور می‌فرماید که " « و لا یملک الذین یدعون من دونه الشفاعة " آن غیر خداها که اینها آنها را می‌خوانند اختیار شفاعت را ندارند . " « و لا یملک »" یعنی مالک شفاعت نیستند چون اختیاردار شفاعت نیستند " « الا من شهد بالحق و هم یعلمون »" مگر ( یک گروه ) . ( بدیهی است‌ این " مگر " استثناست ، حال یا استثنای متصل یا منقطع ) . یک دسته‌ای‌ مالک شفاعت هستند یعنی دسته‌ای که به حق گواه باشند و معترف ، که‌ گفته‌اند و همین طور هم هست مقصود از " حق " توحید است ، و این خودش‌ تعبیر عجیبی است که قرآن از توحید به کلمه حق مطلق تعبیر می‌کند : مگر آنها که خود معترف به حق هستند یعنی جز موجودی که خود او موحد باشد . پس قهرا کار بت و امثال آن نیست ، یعنی خود شفاعت از شؤون توحید است‌ : آنهایی که خودشان موحد هستند ، و بلکه شاید کلمه " شهد بالحق " یعنی‌ شهود می‌کنند حق را ، شهود می‌کنند توحید را . " « و هم یعلمون »" . این‌ ( عبارت ) را دو جور تفسیر کرده‌اند ، یکی اینکه " شهد " را شهادت‌ زبانی بگیریم : آنهایی که به زبانشان به حق یعنی به توحید اعتراف می‌کنند " « و هم یعلمون » " اما فقط اعتراف زبانی نیست ، از روی دانایی و آگاهی به توحید اعتراف می‌کنند . ولی تفسیر دیگر که شاید بهتر باشد این‌ است : در خود کلمه " شهد " مفهوم " یعلمون " آمده ، چون " شهد " فقط لفظ نیست : آنهایی که شهادت می‌دهند به حق ، یعنی حق را و توحید را شهودا درک می‌کنند ، و آگاه به کار خودشان هستند " « و هم یعلمون » " یعنی می‌دانند که درباره چه کسی شفاعت کنند و درباره چه کسی شفاعت نکنند ، نه " آگاهند به اعتراف خودشان و از روی آگاهی اعتراف می‌کنند " ، آگاهند که در شفاعت چه