آشنایی با قرآن 5 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣٧
" نحس " بحث کردهاند که معنای شوم بودن یک روز چیست ؟ واضح است که در اینجا قرآن نمیخواهد بگوید که مثلا آن روز چون روز یکشنبه یا دوشنبه بود نحس بود و عذاب آمد . یکشنبه و دوشنبه هر هفته تکرار میشود . یا مقصود این نیست که چون مثلا سیزده ماه صفر بود اینها معذب شدند . سیزده ماه صفر هر سال تکرار میشود، و بعلاوه اینجا دارد تصریح میکند: " « فکیف کان عذابی و نذر »" یعنی عذاب به علت تکذیب و به علت حق ناشناسی و کفران یک نعمت بزرگ بود . پس روز، شوم بود ولی شومیاش نه از خود روز بود از آن جهت که ( روزی از روزهای ) هفته یا ماه است بلکه به علت حادثهای که در آن روز پیش آمد این روز شوم شد . حال ، بعضی روزها را مبارک میدانیم و بعضی روزها را شوم . این موضوع را مخصوصا تفسیر المیزان مفصل بحث کرده است که من در جلسه پیش تفسیر را با خودم آوردم حالا پیدایش نکردم . در آنجا راجع به این موضوع بحث کرده بودند و مخصوصا روایات زیادی را که در این باب هست آورده بودند و من علامت گذاشته بودم که در این جلسه آن روایات را برای شما بخوانم . در موضوع نحوست ایام ، دو مسأله است . یک مسأله این است که ما برخی روزهای سال را مبارک میشماریم و برخی را نحس و شوم ، به اعتبار حادثهای که در آن روز واقع شده ، و مقصود ما این نیست که این روز از آن جهت که این روز است مبارک است یا این روز از آن جهت که این روز است شوم است ، بلکه مقصود ما این است که این روز برای ما یادآور حادثه پر برکتی است یا این روز برای ما یادآور حادثه شومی است . مثلا ما روز عید غدیر را روز مبارک میدانیم ولی نه به اعتبار اینکه هجدهم ذی الحجه ( است که ) چون ماه ، ماه ذی الحجه است و این روز