می‌شود : " « ان المجرمین فی عذاب جهنم خالدون »" مجرمان ، گنهکاران ( البته مقصود گروهی از گنهکاران هستند که خود قرآن معین کرده ) در عذاب‌ جهنم جاوید می‌مانند . آنجا راجع به آنها فرمود : " « انتم فیها خالدون " ، اینجا به صورت غیاب ذکر می‌کند . مفسرین ، اینجا این مطلب را عنوان کرده‌اند که مقصود از " مجرم " چیست ؟ آیا مقصود از " مجرم " خصوص کافر است ، خصوص مشرک است ؟ نه ، چون اولا کلمه " مجرم " یعنی‌ گنهکار ، و ثانیا خود قرآن خلود را منحصر به کفار نکرده ، مسلمان هم در اثر بعضی از گناهان ممکن است خالد در جهنم باشد . در قتل عمد ، صریح آیه‌ قرآن است ، اگر کسی نفس محترمی را بکشد و توبه نکند و از این دنیا برود او خالد در جهنم است . پس ضرورتی ندارد که ما بگوییم ( مقصود از " مجرم " مشرک است ) . ظاهر آیه هم که " مشرک " نیست . " « لا یفتر عنهم »" تخفیفی داده نمی‌شود ، اول و آخرش یک جور است ، نه این است‌ که اولش سخت است ، بعد تخفیف و تخفیف ، نه ، " « لا یفتر عنهم و هم‌ فیه مبلسون »" و اینها در آنجا ناامیدند . یک عذاب ، یک رنج برای‌ انسان ، هر چه شدید باشد یک طرف ، امید نداشتن به خلاص شدن یک طرف . اگر انسان دچار شدیدترین رنجها باشد ولی یک برق امیدی در آن نهایت ( باشد که ) خوب این بالأخره تمام می‌شود ، هر چه هست تمام می‌شود ، ( تحمل‌ آن رنج برایش آسانتر است ) . این دومی روحی است . این عذاب ، جسمی‌ است ، آن یکی روحی است ، و بدتر از آن عذاب جسمی ، این یأس و ناامیدی‌ای است که از نظر روحی دارند که پایان پذیر نیست . اینجا این سؤال همیشه مطرح است و خیلی افراد می‌گویند که چرا بعضی از عذابها عذاب خالد است ؟ آیا این خلاف عدل الهی نیست ؟ قرآن هم همین جا مسأله را طرح می‌کند : " « و ما ظلمناهم و لکن کانوا هم غ