اصلی خلقت همه اینها طرحریزی شده ، یعنی میان پیدایش یک بچه در رحم و فعالیت کردن دستگاه پستان در وجود این زن ارتباط مستقیمی برقرار است ، ایندو با اینکه به ظاهر با یکدیگر بی‌ارتباط هستند ، در متن واقع برای‌ یکدیگر خلق شده‌اند . اگر در متن خلقت قرار نبود بچه‌ای در رحم این زن خلق‌ بشود دستگاه پستان هم خلق نمی‌شد ، و اگر دستگاه پستان در این جنس خلق‌ نمی‌شد اساسا بچه‌ای خلق نمی‌شد ، ایندو با یکدیگر ارتباط دارند . افراد استثنائی ، همان استثنائی بودنشان خودش دلیل است . وقتی شما از یک‌ متخصص بپرسید چرا فلان زن آبستن نمی‌شود ، می‌گوید این علت خاصی دارد ، یعنی یک بیماری است ، عاملی آمده و خلقت و طبیعت را از مسیر اصلی‌ خودش منحرف کرده . پس مسیر اصلی این است که ( این توانایی را ) داشته‌ باشد . همیشه یک عامل خارجی سبب می‌شود که بیماری پیدا شود . پس اینجا ما دو طرز تفکر داریم ، یکی اینکه میان بچه و شیر پستان هیچ‌ ارتباطی قائل نباشیم ، و دیگر اینکه میان ایندو ارتباط قائل باشیم ، یعنی‌ بگوییم آن نیرویی که بچه را خلق می‌کند همان نیروست که دستگاه پستان را در جنس ماده پستاندار قرار داده است . عین همین مطلب در کل عالم هست ، یعنی خورشیدی باشد ، زمینی باشد ، عوامل جوی باشد ، عوامل زمینی باشد ( و میان اینها ارتباط نباشد و نیروی‌ واحدی خالق اینها نباشد ، چنین چیزی قابل قبول نیست ) . اصلا نسبت عوامل‌ جوی با زمین به اصطلاح فلاسفه نسبت پدر و مادر است ، آنها را " آباء سبعه " ، می‌گفتند و اینها را " امهات اربعه " . می‌گفتند چهار مادر و هفت پدر ، از باب اینکه آن عوامل ، عوامل مذکر تشخیص داده می‌شد و این‌ عوامل، عوامل مؤنث . انسان و حیوان و گیاه را می‌گفتند " موالید ثلاث " یعنی سه بچه . هفت پدر ، چهار مادر ،