این آیه مختلف بوده است . بعضی گفته‌اند مقصود این است که چون در این‌ شب و در واقع در یکی از این شبهای لیلةالقدر قرآن نازل شد و به وسیله‌ قرآن کریم دستورها و احکام بیان شد و به طور کلی بیان کردن یک چیز یعنی‌ واضح کردن و روشن کردن و تفصیل دادن آن و در واقع بیرون آوردن آن از حد اجمال و ابهام به مرحله تفصیل و روشنی ، پس " در این شب جدا می‌شود هر امر حکیمی " . مقصود از این " امر " یعنی دستورهای الهی ، معارف الهی‌ : این چیزهایی که به وسیله قرآن بیان شده است در این شب تفصیل داده شد . ولی البته این نظر ، نظر صحیحی نیست ، چون همین طور که عرض کردم این‌ نظرها نظر مفسرین است به حسب تدبری که در آیات کرده‌اند . و بعضی‌ مفسرین دیگر که این نظر را رد کرده‌اند و درست هم رد کرده‌اند گفته‌اند آیه‌ می‌فرماید در این شب جدا می‌شود ، تفصیل داده می‌شود ( نه شد ) . اگر مقصود همان نزول قرآن و بیان احکام و معارف به وسیله قرآن باشد ، همین طور که‌ فرمود : " « انا انزلناه فی لیلة مبارکة »" ما در شب پر برکتی قرآن‌ را فرود آوردیم ، بعد هم باید بفرماید : " و در آن شب که قرآن فرود آمد هر امر حکیمی به وسیله قرآن بیان شد " همین طور که در مورد نزول قرآن‌ معنی ندارد گفته شود : " در هر شب قدر قرآن نازل می‌شود " ، قرآن در یک شب قدر نازل شد . پس اگر مقصود از " « فیها یفرق کل امر حکیم »" تفصیل معارف و احکام به وسیله قرآن باشد ، باید گفته می‌شد که " در آن‌ شب بیان شد " یعنی به صیغه ماضی گفته می‌شد : " فیها فرق کل امر حکیم‌ " در صورتی که به صیغه مضارع گفته شده است و این از نظر علمای ادب‌ روشن است که فعل مضارع دلالت بر استمرار می‌کند ، یعنی ( دلالت می‌کند بر ) یک امر جاری و دائمی که پیوستگی دارد و همیشه هست ، نه یک امری که‌ در گذشته بود و قطع شد ، یک امری که وجود دارد . بنابراین این آیه‌