آشنایی با قرآن 5 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨٣

« للذین امنوا أنطعم من لو یشاء الله اطعمه »" [١] وقتی می‌گفت از این‌ مالتان به فقرا بدهید ، ( می‌گفتند ) به اینها بدهیم ؟ ! اینها اگر قابل‌ این دادن بودند خدا خودش به اینها می‌داد ، چرا ما بدهیم ؟ به دلیل اینکه‌ خدا نداده ما هم نباید بدهیم ، برای اینکه اینها خیلی آدمهای بدی هستند ! در آیه دیگر بود : " « انا اکثر منک مالا و اعز نفرا »" [٢] و در آیه دیگر : " « و لئن رددت الی ربی لاجدن خیرا منها منقلبا »" [٣] .
در داستان آن دو برادر ، آن برادر کافر به آن برادر مسلمان و مؤمنش گفت‌ که من ، هم ثروتم از تو بیشتر است و هم ( از حیث افراد قویترم ) . به‌ همین دلیل ، مسلم اگر ما بمیریم و آن طوری که تو می‌گویی پیش خدا برویم‌ در آنجا قطعا وضع من از وضع تو بهتر است .
قرآن می‌گوید : " « و لا یغنی عنهم ما کسبوا شیئا »" این پول و ثروتها که امروز در دنیا برای اینها مایه هر چیز است و خیال می‌کنند اینها همه‌ چیز به اینها خواهد داد ( بتهای واقعی‌شان ) آنجا یک ذره به دردشان‌ نمی‌خورد ، " « و لا ما اتخذوا من دون الله اولیاء »" و نه بتهای‌ ظاهری‌شان ، یعنی آن بتهایی که می‌روند در مقابل آنها قربانی می‌کنند ، نیاز می‌کنند [٤] ، خم و راست می‌شوند ، ( مانند ) بت هبل ، بت عزی . آنجا نه پولشان به دردشان خواهد خورد و نه این بتها . باز تأکید می‌فرماید که‌ " « و لهم عذاب عظیم »" برای اینها عذاب بسیار بزرگی وجود دارد .
" « هذا هدی و الذین کفروا بایات ربهم لهم عذاب من رجز الیم »" ( در این آیه پنج بار تهدید به عذاب آمده است ) قرآن هدایت است ( نمی‌گوید قرآن هدایت کننده است ، می‌گوید قرآن محض هدایت است ) آنها که به آیات