بود ؟ ( رابطه عذاب و انذار من چگونه بود ؟ ) در اینجا هم کلمه " ² کذبت »" ( همان معنی را دارد ) . در داستان نوح دو تا " « کذبت »" داشتیم ، یکی " « کذبت »" مطلق و یکی " « کذبوا عبدنا »" که عرض‌ کردیم : آنجا که " « کذبت »" مطلق می‌گوید گویی عنایت به این جهت‌ است که اینها اساسا پیشاپیش تکذیب می‌کردند ، به این معنا که بنا بر قبول نکردن بود نه اینکه حالت " بی‌تفاوتی " داشتند بعد آمدند روی آن‌ حساب کردند دیدند خیر، بهتر این است که قبولش نکنند، نه، اینها روحشان‌ روح تکذیب و انکار و مخالفت بود: "« کذبت عاد فکیف کان عذابی و نذر " چگونه بود عذاب و انذار من ؟ بعد به طور مختصر شرح می‌دهد : " « انا ارسلنا علیهم ریحا صرصرا فی یوم نحس مستمر »" فرستادیم بر آنها بادی صرصر، بادی تند و شدید و ویرانگر. بعضی مفسرین می‌گویند خود "صرصر" کأنه آن صدای باد را هم دارد مجسم می‌کند. " « فی یوم نحس مستمر »" در روزی شوم ( که ) شومی مستمری داشت . " یوم " گاهی به معنی " روز " گفته می‌شود در مقابل " شب "، گاهی‌ به معنی " شبانه روز " گفته می‌شود و گاهی به معنی قطعه‌ای از زمان که‌ شامل چند شبانه روز بشود. مثلا وقتی می‌گوییم: " روز فلان حادثه " روز فلان‌ حادثه ممکن است سه شبانه روز یا ده شبانه روز طول کشیده باشد . می‌گوییم‌ " روز فلان حادثه " یعنی آن وقتی که در آن وقت این حادثه واقع شد . اینجا مقصود این نیست که حتما یک شبانه روز بوده ، چون خود قرآن‌ تصریح می‌کند که سه شبانه روز بوده است . پس اینجا وقتی می‌فرماید : " « فی یوم نحس مستمر غ" یعنی آن روز، آن قطعه از زمان که این عذاب شامل‌ حال آنها بود . کلمه " نحس " به معنی " شوم " است . در اینجا مفسرین روی کلمه‌