غیرت ناموسی به معنی ناموس انسانی یعنی نسبت به همسر خودش بود . در داستانی بود که ( آیه نازل شد که ) اگر کسی بیاید شهادت بدهد به اینکه‌ زنش زنا کرده است تنها شهادت او کافی نیست و شاهد دیگری باید باشد . گفت : یا رسول الله ! اگر ما دیدیم زنمان زنا می‌کند برویم شاهد بیاوریم‌ ؟ من که تاب تحمل چنین چیزی را ندارم . پیغمبر فرمود حکم الهی دین است‌ ، در عین حال فرمود سعد آدم غیوری است . بعد فرمود : من از او غیورترم . غیرت پیغمبر در مقابل نوامیسی است که خود پیغمبر دارد . نوامیس پیغمبر همان احکام الهی است . خدا که از پیغمبر غیورتر است در مقابل نوامیس‌ عام عالم است ، نوامیس خلقت به طور کلی که شامل شریعت هم می‌شود ، یعنی قوانین و اصول خلقت که خدای متعال قرار داده باید محترم باشد . اگر انسان بر ضد نوامیسی که خدا قرار داده عمل کند هتک ناموس الهی کرده‌ است . وقتی انسان هتک ناموس الهی بکند ، چنانکه هر غیوری وقتی که‌ ناموسش هتک می‌شود عکس العمل شدید نشان می‌دهد خدا هم عکس العمل شدید نشان می‌دهد . این مقدمه را دانستیم . اگر برای کسی وسایل هدایت و در واقع وسایل حیات جاودانی فراهم بشود و او این نعمت را حق ناشناسی و ناسپاسی کند ، خودخواهی و خودپرستی و جاه و مقام و امثال اینها مانع بشود که ( از آن بهره ببرد و ) حقیقت که‌ اینچنین به او رو آورده ( و ) دستش را به طرف او دراز کرده و می‌خواهد او را برای همیشه نجات بدهد و حیات ابدی به وی بدهد ، او به جای اینکه‌ دست حقیقت را بفشارد شمشیرش را بالا ببرد و این دست را قطع کند که تو چرا آمده‌ای به سوی من ، قطعا اینچنین هتک ناموس الهی از طرف خدای‌ متعال عقوبت و عذابی بسیار شدید دارد . قبلا گفتیم که پیغمبران کارخانه‌ معجزه‌سازی نیاورده‌اند که