آشنایی با قرآن 5 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٣

آب آسمان و آب زمین ، " « علی امر قد قدر »" بر کاری که قبلا تقدیر و اندازه‌اش معین شده بود . گویی این ( مطلب ) جواب امثال سر سید احمد خان هندی است که معجزات را اغلب به جریانهای عادی طبیعی که به یک‌ سلسله علل طبیعی وابستگی دارد بدون اینکه از بالا برای منظوری حساب شده‌ باشد توجیه می‌کنند . قرآن می‌گوید خیال نکنید که ( طوفان نوح ) طوفانی بود به یک علل مادی و طبیعی بدون آنکه غایت و غرضی در کار باشد ، امری بود که مسلم روی آن حساب شده بود .
" « و حملناه علی ذات الواح و دسر » " خود نوح را ( اینجا دیگر صحبت اصحاب و اهل سفینه نیست چون بناست قضیه به اجمال گفته شود ) بر کشتی‌ای سوار کردیم ، بر آن موجودی که دارای لوحها ( یعنی تخته‌های به‌ یکدیگر ترکیب شده ) و میخها بود ، یعنی بر کشتی . ( در جاهای دیگر ( دارد که ) به نوح دستور دادیم کشتی را بساز " « و کلما مر علیه ملأ من‌ قومه »" [١] . اینها دیگر در اینجا به اجمال برگزار شده است . ) " « تجری باعیننا »" و این کشتی زیر نظر خود ما در جریان بود ، ما حافظ و مراقبش بودیم . چرا ما او را نجات دادیم و قوم را هلاک کردیم ؟ " « جزاء لمن کان کفر »" این خودش نوعی پاداش بود برای آن بنده ما که‌ مکفور شده بود یعنی (درباره او) حق ناشناسی و کفران نعمت شده بود. ( این‌ " « جزاء لمن کان کفر »" همین طور که بیان کرده‌اند بیشتر به خود آن‌ عذاب بر می‌گردد . در یک آیه دیگر قرآن هم هست : " « انا کذلک نجزی‌ المحسنین »" [٢]. ) ما اینها را عذاب کردیم و کیفر دادیم، برای چه؟ به‌ خاطر کفرانی که نسبت به بنده ما که دست هدایت