تدریجی همه اشیاء از آن اصل و مبدأ خودشان با لیلةالقدر ؟ آن رابطه‌ای‌ است که عالم تکوین با انسان کامل دارد ، که در جلسه پیش این مطلب را بیان کردیم . پس " « فیها یفرق کل امر حکیم »" هر امر حکیم که در اینجا مقصود از " حکیم " همین چیزی است که عرض کردیم ، یعنی در حال‌ احکام و وحدت و بساطت است در این شب از یکدیگر جدا می‌شوند ، تنزل‌ پیدا می‌کنند و به صورت حدود و اشکال و خصوصیات در می‌آیند . " « امرا من عندنا انا کنا مرسلین »" باز ( آن ) دو احتمال در اینجا هم آمده است . یکی اینکه " « فیها یفرق کل امر حکیم امرا من عندنا »" این امر همان امر باشد : هر امر حکیم در حالی که کاری است ، امری است ، شأنی است از نزد ما ، یعنی همه اینها از ناحیه ماست. آنوقت " « انا کنا مرسلین »" هم قهرا شامل همه اشیاء می‌شود . احتمال دیگری اینجا داده‌اند و آن اینکه این " « امرا من عندنا »" به این آیه " « فیها یفرق کل امر حکیم »" نمی‌خورد، به " « انا انزلناه فی لیلة مبارکة »" می‌خورد که آنوقت اختصاص به قرآن پیدا می‌کند . " « انا انزلناه فی لیلة مبارکة . . . امرا من عندنا »" در حالی که قرآن امری است از ناحیه ما. بعد می‌فرماید : " « انا کنا مرسلین »" . نظیر " « انا کنا منذرین " در دو آیه قبل است . در " « انا کنا منذرین »" این مطلب را در جلسه پیش عرض کردیم ، وقتی قرآن می‌فرماید : " « انا انزلناه فی لیلة مبارکة انا کنا منذرین »" ما چنین بوده‌ایم که همیشه منذر بشر بوده‌ایم و همیشه بشر را هدایت می‌کرده‌ایم ، می‌خواهد بگوید که این دفعه اول ما نیست‌ که ما انذار خودمان و هدایت بشر را از قرآن شروع کرده باشیم ، بلکه از روزی که بشر به روی زمین آمده است خداوند شأن انذار خودش را به وسیله‌ پیغمبران داشته است . در " « انا کنا مرسلین »" هم مطلب همین است :