آشنایی با قرآن 5 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣١

بود به جوانی خودش می‌نازید . یک دفعه هم گفت یک زن پیر که دیگر اینقدر اهمیت ندارد که اینقدر به او اهمیت می‌دهی ؟ فرمود چه می‌گویی تو ؟ خدیجه برای من چیز دیگری بود .
در شب زفاف حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام و صدیقه طاهره علیها السلام‌ طبق آنچه که معمول بوده و شاید هنوز هم در بعضی دهات معمول است وقتی‌ عروس و داماد را داخل اتاق بردند زنها پشت در اتاق جمع شدند . پیغمبر صلی الله علیه و آله فرمود کسی حق ندارد اینجا جمع شود ، دور شوید ، همه‌ بروند . بعد از مدتی پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله آمدند از آنجا بگذرند ، دیدند اسماء بنت عمیس از آن نزدیکی نرفته است ، فرمودند مگر من نگفتم که کسی اینجا نباشد ، تو چرا نرفته‌ای ؟ گفت یا رسول الله خدیجه‌ در وقت مردن وصیتی کرد ( چون حضرت زهرا کوچکترین دختر حضرت خدیجه بود ) و به من گفت اسماء من می‌میرم و نگران دخترم فاطمه هستم . ( زهرا علیها السلام کوچکترین دختر خدیجه علیها السلام بود . ) فکر می‌کنم که این‌ دختر شب عروسی در پیش دارد و در شب عروسی دختر به مادر احتیاج دارد ، سخنانی دارد که فقط با مادر طرح می‌کند و من نیستم . به تو وصیت می‌کنم که‌ مراقب شب عروسی زهرا باش . این زن می‌گوید که وقتی اسم خدیجه را بردم‌ دیدم اشکهای مبارک پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله جاری شد . فرمود پس‌ تو بمان . گفت من اینجا هستم برای اینکه اگر زهرا کسی را صدا کند من جلو بروم ، ممکن است حاجتی داشته باشد .
این پیغمبر است ولی در عین حال پیوند زناشویی‌اش تا این مقدار محکم‌ است چون " لله " و " فی الله " است .
امام حسین علیه‌السلام یکی از همسرهایشان [١] " رباب " نام دارد و فقط او در