که جحیم یا جهنم به تعبیر دیگر ، تجسم طبیعت در این دنیاست ، و به‌ عبارت دیگر تجسم ماده‌پرستی و طبیعت پرستی در این دنیاست ، که شواهد از خود قرآن کریم در این زمینه زیاد است . در سوره " القارعه " این طور می‌خوانیم : « بسم الله الرحمن الرحیم القارعة ٠ ما القارعة ٠ و ما ادریک‌ ما القارعة ٠ یوم یکون الناس کالفراش المبثوث ٠ و تکون الجبال کالعهن‌ المنفوش ٠ فاما من ثقلت موازینه ٠ فهو فی عیشة راضیة ٠ و اما من خفت‌ موازینه ٠ فامه هاویة ٠ و ما ادریک ماهیه ٠ نار حامیة ٠ غ من مرحوم آقای شاه‌آبادی ( رضوان الله علیه ) را خیلی کم دیده بودم ، یعنی وقتی ما رفتیم قم ایشان تهران بودند ، ( ولی ) چون از استادان ما [١] خیلی به ایشان ارادت داشتند و تمجید می‌کردند ، گاهی که به تهران‌ می‌آمدیم ، پای منبر ایشان می‌رفتیم . یک وقت یادم هست که رفته بودم ، دیدم ایشان داشت همین آیه را معنی می‌کرد : " « و اما من خفت موازینه " آن که میزانش سبک است . مکرر گفته‌ایم قرآن نمی‌گوید میزانی که در قیامت است دو کفه دارد ، یک طرف اعمال نیک را می‌گذارند یک طرف‌ اعمال بد را ، یک کفه بیشتر ندارد که اعمال خوب را آنجا می‌گذارند ، مثل‌ ترازوهای جدید ، هر کسی که میزانش سنگین است " « فهو فی عیشة راضیة " ، آن که سبک است نه . غرضم چیز دیگری است : " « فامه هاویة »" .
" ام " در اصل یعنی مادر ، مادر را هم " مادر " می‌گویند به اعتبار اینکه ما یأم الانسان است ، یعنی مقصد بچه است . مادر از آن جهت مادر و " ام " در عربی گفته می‌شود که از ماده ام یأم است ، چون بچه اساسا به‌

[١] ( مقصود امام خمینی ( ره ) است . )