« ربهم یومئذ لمحجوبون »" [١] سخن نگو که اینها در آنجا از پروردگارشان‌ در حجابند . اینجا چیزی احساس نمی‌کند ، ولی آنجا که رفت ، احساس می‌کند که این رنج حجاب از پروردگار برای او از این جهنم جسمانی که تنش را بیندازند در آتش و گر بزند ، به درجاتی بالاتر و شدیدتر است ، و لهذا آن‌ کسی که در این دنیاست و اینها را می‌فهمد ، می‌گوید : « " هبنی صبرت علی‌ حر نارک، فکیف أصبر علی فراقک، أم کیف أصبر عن النظر الی کرامتک" » [٢] گیرم بر آتش جهنم تو، بر آتش جسمانی‌ات بتوانم صبر کنم، بر آن دیگر نمی‌توانم صبر کنم .
بعضی این جور فکر می‌کنند که آنچه در آن جهان وجود دارد لذات و آلام‌ روحانی است . البته آنها از ارزش قیامت نکاسته‌اند ، خیال نکنید اگر کسی آن را گفت از ارزش قیامت کاسته است که پس آنجا چیزی نیست . ما که آنچه برایمان اهمیت دارد امور جسمانی مثل خوردن و نوشیدن و نکاح است‌ ، خیال می‌کنیم اگر اینها نبود پس دستمان خالی است و هیچ چیز نیست .
ولی آنهایی که نظر محققانه‌تر داشته‌اند گفته‌اند بدون شک لذات و آلام‌ روحانی به جای خود هست ، که در خود قرآن روی آنها عجیب تکیه شده است ، ولی ما از منطق قرآن این مطلب را درک می‌کنیم که لذات و آلامی از سنخ‌ لذات و آلام جسمانی هم قطعا وجود دارد ، گو اینکه آن هم از نظر درجه طرف‌ مقایسه نیست ، یعنی از نوع لذت ذائقه ، از نوع لذت نوشیدن ، از نوع‌ لذت جنسی ، از این نوع لذات هم که ما اینها را لذات جسمانی می‌دانیم در آن جهان قطعا وجود دارد و نص آیه قرآن است . داعی هم ما نداریم که‌ اینها را مثل

[١] مطففین / . ١٥ [٢] دعای کمیل .