وارث آنها می‌شوند . این خیلی به نظر بعید می‌آید ، چون اصلا تمام بهشت را می‌گوید شما وارث این بهشت هستید . بعضی گفته‌اند که اصلا " اورث " مفهوم ارث ندارد، اعطاء است ، یعنی این بهشتی است که به شما اعطا شده‌ . این هم بعید به نظر می‌رسد که با کلمه " ارث " بیان شده باشد . علتش‌ یک چیز دیگر است ، چون ما این تعبیر را درباره خود خدا داریم : " « انا نحن نرث الارض و من علیها » " [١] . این نکته‌ای است ، درست‌ توجه کنید . مالک اصلی همه چیز در حاق واقع ، در دنیا و آخرت خداست ( در این حرفی نیست ) یعنی هیچ وقت خدا چیزی را از ملک خودش خارج نکرده‌ اگر به دیگری داده ، و این تعبیر از امیرالمؤمنین است در حدیث توحید صدوق که خداوند تملیک کرده به اشخاص مثلا قوه را ، قدرت را ، استطاعت‌ را ، اما این تملیک معنایش این نیست که از ملک خودش خارج کرده " و هو املک " در عین حال خودش مالکتر است . ما می‌بینیم که در عین حال ، قیامت با دنیا یک تفاوتی دارد . لا اقل عالم دنیا عالم حجاب است ، یعنی مالکیت خداوند برای ما ظهور ندارد ، یعنی ما آنچه که احساس می‌کنیم‌ اسباب و مسببات ظاهری را می‌بینیم نه آن حقیقت را ، حقیقت را نمی‌بینیم‌ . اگر کسی حقیقت را الان ببیند باز می‌بیند مالک همه چیز خداست . اما وقتی که ما وارد قیامت می‌شویم ، می‌بینیم همه مالکیتها باطل و ضایع شد و همه برگشت به مالک اصلی . " « لمن الملک الیوم لله الواحد القهار " . آن عارف گفت " الیوم کما . . . " الان هم همین طور است . بله ، از دیده یک نفر آدم عارف الان هم همین طور است ، ولی او از دیده کسانی‌ می‌گوید که چشمشان آنجا باز می‌شود . آن وقت این مالکیتهای ظاهری همه‌ می‌میرد ، همه باطل می‌شود ، مالکیت حقیقی خداوند

[١] مریم / . ٤٠