بهشتی است ( چون مردم در آنجا با " آن " آشنا بودند نه با " این " ، او را " آن " می‌دانستند ، و بعلاوه مقام عالی‌اش را می‌خواهد بگوید ) آن‌ همان بهشتی است که شما وارثش هستید ، وارث این بهشت هستید به موجب‌ اعمال خودتان ( « بما کنتم تعملون ») . تکیه به آنها می‌شود : این اعمال‌ شماست و به موجب اعمال خودتان وارث این بهشت هستید .
در قرآن این تعبیر در چند جا هست، از جمله در سوره مبارکه "« قد افلح‌ المؤمنون »" تعبیر " ارث " به کار برده شده ، می‌گوید مؤمنین وارث‌ فردوس‌اند ، وارث بهشت هستند . در آن سوره می‌خوانیم : " « قد افلح‌ المؤمنون ٠ الذین هم فی صلاتهم خاشعون ٠ و الذین هم عن اللغو معرضون ٠ و الذین هم للزکوش فاعلون‌٠ و الذین هم لفروجهم حافظون الا علی ازواجهم او ما ملکت ایمانهم فانهم غیر ملومین‌٠ فمن ابتغی وراء ذلک فاولئک هم العادون‌ ٠ و الذین هم لاماناتهم و عهدهم راعون ٠ و الذین هم علی صلواتهم یحافظون " بعد می‌فرماید: " « اولئک هم الوارثون‌٠ الذین یرثون الفردوس هم فیها خالدون »" [١] اینها هستند که وارث بهشت هستند .
اینجا می‌فرماید این بهشتی است که وارثش شما هستید . مفسرین در اینجا بحث کرده‌اند که یعنی چه شما وارث هستید ؟ ارث را در کجا می‌گویند ؟ ارث را در جایی می‌گویند که یک چیزی مال کس دیگر باشد ، او برود و آنچه‌ که مال او هست به دیگری منتقل بشود . بعضی گفته‌اند که این از آن نظر است که هر کسی خانه‌ای در بهشت دارد ، یعنی برای هر کسی جا در بهشت‌ معین شده ، ولی آنهایی که به موجب اعمال بد خودشان محروم می‌مانند و جهنمی می‌شوند از خانه اصلی خودشان جدا می‌شوند ، آنچه که به آنها داده‌ نشده به اینها داده می‌شود و اینها

[١] مؤمنون / . ١١ ١