آشنایی با قرآن 5 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٥

قابل بخشش نیست یکی فقدان عقل است و دیگری فقدان دین « " لان مفارقة الدین مفارقة الامن " » ( خیلی عجیب است ! ) چون اگر دوست من دین‌ نداشته باشد من از ناحیه او امنیت ندارم ، یعنی یک روزی مرا سودا خواهد کرد . اگر دین داشته باشد می‌تواند برای من قابل اعتماد باشد که یک روزی‌ روی من و دوستی من معامله نخواهد کرد و مرا نخواهد فروخت. ²" لان مفارقة الدین مفارقة الامن " » اگر دین نباشد من اصلا امنیت ندارم ، وقتی امنیت‌ نداشته باشم دائما نگران هستم نکند او یک حقه‌ای به من بزند. بعد فرمود : « " فلا یتهنأ بحیاش مع مخافة " » زندگی اگر توأم با بیم و ترس‌ باشد گوارا نیست . پس باید با کسی دوستی کنم که صد در صد از ناحیه او مطمئن باشم . « " و فقد العقل فقد الحیاش و لا یقاس الا بالاموات " » [١] آدمی که عقل نداشته باشد مرده است ، با مرده که نمی‌شود معاشرت کرد.
حدیث دیگری هست که در آن به همین آیه " « الا خلاء یومئذ بعضهم لبعض‌ عدو " استشهاد شده است . امام صادق علیه‌السلام فرمود : « " احذر ان‌ تؤاخی من ارادک لطمع او خوف او اکل او شرب واطلب مؤاخاش الاتقیاء ولو فی ظلمات الارض " » [٢] بترس از کسی که با تو برادری و دوستی می‌کند ولی به خاطر یک طمع یا خوف و ترسی که در بین هست . گاهی عامل خوف‌ سبب دوستیها می‌شود و افراد را به خاطر یک دشمن مشترک با یکدیگر جمع‌ می‌کند .
« " او اکل او شرب " » از دوستی کسانی که به خاطر شکم با آدم دوست‌ می‌شوند بپرهیز ، مثل آنهایی که به خاطر همپیالگی و اینجور چیزها با انسان‌ دوست می‌شوند« " و اطلب مؤاخاش الاتقیاء " » اما پاکان و پرهیزکاران را