" « ففتحنا ابواب السماء بماء منهمر »" درهای بالا را باز کردیم به‌ آبی ریزان . مقصود طوفان نوح است . گفتیم کلمه " سماء " در قرآن همیشه‌ آن جهت علو است . گاهی به خود باران گفته می‌شود ، گاهی به ابر ، گاهی‌ به بالاتر از ابر و گاهی به امور معنوی . یعنی ما فرمان دادیم بارانهای پی‌ در پی نازل شد . زمانی داستان طوفان نوح را در کتابها حتی کتابهای درسی‌ به عنوان افسانه ذکر می‌کردند : افسانه طوفان نوح . ولی کم کم این مطلب‌ مسلم شده که ( در تاریخ زمین ) دوره‌های طوفانی زیادی بوده است . در یکی‌ از همان کتابهای درسی که رفیق خودمان آقای احمد آرام در فیزیک نوشته بود این مطلب را تحقیق کرده بود . " « ففتحنا ابواب السماء بماء منهمر »" درهای بالا را گشودیم . مقصود این است که فرمان دادیم به ابر که ببار ، ولی نه یک باریدن عادی‌ بود ، به آبی که همین جور سرازیر شده بود ، به تعبیر ما : شرشر آب از آسمان می‌ریخت . " « و فجرنا الارض عیونا » " و زمین را منفجر کردیم‌ یعنی شکافتیم ( فجر یعنی شکافتن ) نه منفجر به معنایی که امروز می‌گویند که یعنی شی‌ء متلاشی می‌شود ، نه ، انفجار یعنی باز شدن و شکافتن ، یعنی‌ دهانها از زمین شکافتیم در حالی که اینها چشمه‌ها بودند ، و چشمه‌ها از زمین باز کردیم . زمین را شکافتیم در حالی که تبدیل به چشمه‌ها شده بود . می‌گویند چشمه را از آن جهت " چشمه " می‌گویند که وجه شبهی با چشم دارد . آنجا که آب از زمین بیرون می‌آید که دور خودش می‌چرخد ( اغلب چشمه‌ها این طور است ) و کأنه گردابی درست می‌کند ، شباهت پیدا می‌کند به مردمک‌ چشم ( انسان یا ) حیوان که می‌چرخد، از این جهت به آن می‌گویند " عین ". " « فالتقی الماء »" آب با آب ملاقات کرد ، آب بالا و آبی که از زمین می‌آمد ،