می‌شود حداقل این است که خود او موحد باشد و مشرک نباشد ، چون شفاعت‌ آنجا همان مغفرت الهی است و ما در آیه قرآن می‌خوانیم : " « ان الله لا یغفر ان یشرک به و یغفر ما دون ذلک »" [١] شرک قابل مغفرت نیست و بنابراین از مشرک به هیچ وجه شفاعت نمی‌شود .
اینجا که ما داریم که ( فقط ) از موحد ( شفاعت می‌شود ) پس مسلم یک‌ شرطش ایمان به توحید است . حال ایمان به رسالت و نبوت و همچنین ایمان‌ به امامت و ولایت چطور ؟ آیا این هم شرط است یا شرط نیست ؟ اگر این‌ ایمانها نباشد از روی کفر و عناد ، یعنی کسی نبوت رسول اکرم صلی الله‌ علیه و آله یا امامت امیرالمؤمنین علیه‌السلام بر او عرضه شده است و با اینکه حقیقت را درک کرده عناد ورزیده است ، نه ، ( شفاعت ) شامل چنین‌ کسی نمی‌شود . ولی اگر ما فرض کنیم افرادی باشند که فاقد اینها هستند اما از روی قصور نه از روی تقصیر ، این مانعی ندارد و در احادیث ما هم این‌ مطلب وارد شده است . حدیث معروفی هست ، شاید احادیث زیادی به این‌ مضمون هست ، فرموده‌اند از درهای بهشت یک در اختصاص دارد به سایر اهل‌ توحید ، یعنی به موحدینی که مسلمان نیستند ، ولی به شرط اینکه بغض ما در دلشان نباشد ، یعنی اگر حب ما را ندارند بغض ما را هم نداشته باشند ، یعنی افرادی باشند که عناد نداشته باشند ، افرادی باشند که نداشتن دین‌ برایشان از روی قصور بوده نه از روی تقصیر . پس این هم شرط دیگری است‌ که مربوط به مشفوع لهم است .
در این آیات ما سه دسته مطلب داشتیم : یکی اینکه خود شفیع باید موحد و به کار مشفوع له آگاه باشد ، دوم اینکه خدا باید به او اجازه داده‌

[١] نساء / . ٤٨