و نه از سرما . مدت توقف اهل بیت در شام بسیار بر آنها سخت گذشته‌ است و این روایتی است از حضرت سجاد علیه‌السلام که از ایشان سؤال کردند که آقا ! در میان مواقفی که بر شما گذشت ، از کربلا ، از کوفه ، از بین‌ راه ، از کوفه تا شام ، از شام تا مدینه ، کجا از همه جا بیشتر بر شما سخت گذشت ؟ ایشان فرمود : الشام ، الشام ، الشام ، شام از همه جا بر ما سخت تر گذشت و علت آن ظاهرا بیشتر آن وضع خاصی بود که در مجلس یزید برای آنها پیش آمد . در مجلس یزید حداکثر اهانت به آنها شد . امام‌ سجاد فرمود که ما دوازده نفر بودیم که ما را به یک ریسمان بسته بودند ، یک سر ریسمان به بازوی من و سر دیگر آن به بازوی عمه ما زینب و با این‌ حال ما را وارد مجلس یزید کردند ، آن هم با چه تشریفاتی که او برای‌ مجلس خودش مقرر کرده بود ، که یک جمله‌ای در همان حال ، امام سجاد به‌ یزید فرمود که او را عجیب در مقابل مردم خجل و شرمنده ( کرد ) و سرکوفت‌ داد که انتظار نداشت اسیر چنین حرفی بزند . فرمود : یزید ! « أتأذن لی‌ فی الکلام ؟ » اجازه هست یک کلمه حرف بزنم ؟ گفت بگو ولی به شرط اینکه‌ هذیان نگویی . فرمود : شایسته مثل من در چنین مجلسی هذیان گفتن نیست . من یک حرف بسیار منطقی دارم . تو به نام پیغمبر اینجا نشسته‌ای ، خودت‌ را خلیفه پیغمبر اسلام می‌دانی، من سؤالم فقط این است (البته این را حضرت‌ می‌خواست بفرماید که مردم دیگر را متوجه و بیدار کند ) اگر پیغمبر در این‌ مجلس بود و ما را که اهل بیتش هستیم به این حالت می‌دید چه می‌گفت ؟ و لا حول و لا قوش الا بالله العلی العظیم ...