همین نجوم احکامی عمل می‌کرد ، به این حسابهایی که اوضاع ستارگان مثلا دلالت می‌کند بر اینکه اگر امروز از طرف جنوب بروی چنین ( می‌شود ) ، از شمال بروی چنین ، مسافرت چنین است و ازدواج چنین . کم کم عادت کرده‌ بود و خیلی مصیبت بود که تمام کارهایش را بر اساس راهنماییهای نجومی‌ انجام بدهد و این سبب شده بود که اصلا زندگی‌اش فلج بشود چون یک روز مثلا چندم ماه بود نحس بود ، یک روز قمر در عقرب بود ، روز دیگر فلان ستاره‌ در پیش رو بود . گفت : یا بن رسول الله ! من این طور شده‌ام . در حدیث‌ نوشته‌اند در وسائل است حضرت با کمال تعجب فرمود : تو به این چیزها عمل‌ و اعتنا می‌کنی ؟ ! گفت : بله یابن رسول الله ، چطور ؟ فرمود : الان‌ حرکت می‌کنی می‌روی به خانه‌ات و تمام این کتابها را یکجا آتش می‌زنی .
امر امام بود ، رفت تمام کتابها را یکجا آتش زد .
روایات زیادی در نهی از ترتیب اثر دادن به این امور داریم . یک‌ سلسله روایات سومی داریم [١] که از آنها انسان این طور می‌فهمد که‌ نحوست ایام و اوضاع کواکب یا اساسا در زندگی انسان اثر ندارد یا اگر هم‌ اثری داشته باشد ، . ١ توکل به خدا . ٢ توسل به ائمه و . ٣ صدقه دادن اثر اینها را از بین می‌برد . من خودم از آن زمان که ( این روایات را ) دیدم، اصلا بنایم بر این است که در هیچ کاری به این امور ترتیب اثر ندهم که : سه و پنج و سیزده با شانزده بیست و یک با بیست و چهار و بیست و پنج

[١] همینها را مخصوصا می‌خواستم بخوانم ، در آن تفسیر جمع کرده بودند ، خودم قبلا دیده بودم ، مخصوصا یکی دو تا روایت را در حدود پانزده سال‌ پیش در سفینة البحار مرحوم حاج شیخ عباس دیده بودم و بعد دیدم اینجا بیشتر روایت جمع کرده‌اند .