آشنایی با قرآن 5 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٠٣

فرمود: « " لا احصی ثناء علیک انت کما اثنیت علی نفسک " » [١] خدایا من نمی‌توانم ستایش تو را به پایان برسانم ، آنچنان تو را ستایش کنم که‌ تو شایسته آن هستی، تو آنچنانی که خود خود را می‌شناسی، تو آنچنانی که خود خود را ثنا می‌گویی .
" « و تسبحوه بکرش و اصیلا »" هر بامدادان و هر شامگاهان او را تسبیح‌ کنید ، که همین نماز است . نماز ما تسبیح و تکبیر صبحگاهان و شامگاهان‌ است . دو مرتبه آیه وارد همان داستان حدیبیه و بیعت الرضوان می‌شود و در واقع دنباله " « انا ارسلناک شاهدا و مبشرا و نذیرا »" است یعنی در این آیه در واقع توصیف پیغمبر است نه توصیف مؤمنین . آیه‌ای که بعد خواهیم خواند : " « اذ یبایعونک تحت الشجرش »" [٢] آن مربوط به‌ مؤمنین می‌شود، این راجع به پیغمبر است. فرمود : " « ان الذین یبایعونک‌ انما یبایعون الله »" ( کسانی که با تو بیعت می‌کنند ) با خدا بیعت‌ می‌کنند ، بیعت با تو بیعت با خداست . بالاتر از این ، " « ید الله فوق‌ ایدیهم »" دست خداست بالای دست آنها ، یعنی چه ؟ بیعت از ماده " بیع " به معنی فروختن است . حقیقت بیعت پیمان‌ است ، همین چیزی است که ما امروز در مواقعی به آن می‌گوییم دست دادن .
مثلا شخصی می‌گوید اگر من افرادی کمک پیدا کنم حاضرم پانصد هزار تومان‌ برای فلان کار خیر سرمایه‌گذاری کنم . به یکی که آنجا نشسته و چنین روحی‌ دارد می‌گوید حاضری همین مقدار سرمایه‌گذاری کنی ؟ می‌گوید بله ، می‌گوید دست بده . این دست دادن چیست ؟ فردی حرف می‌زند ، یک حرف هم دیگری‌ می‌زند ، ولی وقتی که می‌خواهند این را به