« الاقربین غ"[١](خویشاوندان نزدیک را باید انذار کنی) دو واقعه رخ داده‌ است ، یکی انذار نزدیکان خیلی نزدیک، یعنی بنی‌هاشم و بنی عبدالمطلب که‌ این در خانه خود حضرت صورت گرفته ، که عده‌ای را که ٣٩ یا ٤٠ نفر بودند، عموهای حضرت، عموزادگان، عمه‌زادگان، اینهایی که خیلی نزدیک بودند دعوت‌ کردند ، آن داستان معروف که امیرالمؤمنین طفل بودند و ( پیغمبر اکرم ) دستور دادند که آبگوشتی برای اینها بپزند و ایشان آماده کردند ، و بعد ابولهب چه گفت و . . .
یک جریان دیگر هست که انذار اقربین کمی از اینها دورتر است که بعد از آن واقعه صورت گرفته یعنی همه قریش ، چون همه قریش اقربای پیغمبر بودند . خود پیغمبر از قبیله قریش بود یعنی بنی‌هاشم تیره‌ای از قریش‌ بودند . پیغمبر اکرم رفتند بالای یکی از کوههای اطراف مکه و فریاد کردند ایها الناس جمع شوید، مطلب مهمی را می‌خواهم با شما در میان بگذارم. [٢] تا حضرت این را اعلام کردند [٣] عده زیادی جمع شدند ، اکابر و اصاغر ، زن و مرد جمع شدند ، بعد حضرت فرمود : ایها الناس ! اگر من سخنی به‌ شما بگویم ، از من می‌پذیرند ، باور می‌کنید ؟ همه گفتند ما از تو جز راستی‌ نشنیده‌ایم . فرمود اگر به شما اطلاع بدهم که در پشت این کوهها سپاه جراری‌ هست که آهنگ شهر شما را دارند و تصمیم گرفته‌اند

[١] شعراء / . ٢١٤ [٢] بدیهی است که در آن زمان وسائل امروزی نبوده که با رادیو و تلویزیون اعلام کنند ، اگر کسی از خبر مهمی اطلاع پیدا می‌کرد می‌رفت در آن‌ نقطه ظاهرا بالای همین کوه صفا ( تپه صفا ) می‌ایستاد و فریاد می‌کرد ایها الناس جمع بشوید خبر مهم ، و همه جمع می‌شدند . [٣] تا آن زمان سابقه نداشت که ایشان چنین کاری کرده باشند و شنیده‌اید که ایشان قبل از دوره رسالت به نام "محمد امین" معروف و خیلی با وقار