بنابراین " « حم تنزیل الکتاب من الله العزیز الحکیم »" این همان‌ خودش فرود آمدن وحی است و بیان کردن اینکه وحی دارد فرود می‌آید ، از یک مقام عالی و بالا ، الله عزیز حکیم دارد وحی می‌ریزد ، ( وحی دارد ) نزول می‌کند ، پایین می‌آید بر قلب تو ای پیغمبر . این نکته را مفسرین‌ غالبا گفته‌اند که هر جا که این حروف مقطعه در قرآن آمده است ، پشت‌ سرش به مناسبت ، ذکر قرآن و نزول قرآن و وحی شده ، یعنی این خودش نشان‌ می‌دهد که یک رابطه‌ای هست میان این حروف و بیان خود قرآن . تا می‌گوید " حم " ، " الم " ، " الر " ، " یس " ، " طه " ، کأنه ( می‌گوید ) ما می‌خواهیم یک چیزی درباره قرآن بگوییم . " « ان فی السموات‌ و الارض لایات للمؤمنین »" همانا ، تحقیقا در آسمانها و زمین آیتها و علامتها و اشاره‌ها برای مؤمنین است .
اساس دعوت پیغمبران برای عبور دادن مردم از به اصطلاح شهادت است به‌ غیب ولی از راه شهادت. البته کلمه " عبور دادن " اسباب اشتباه نشود.
یکی از کارها و اساسی‌ترین کارهای انبیاء که زیربنای همه کارهای دیگرشان‌ است عبارت است از ایجاد ایمان به غیب ( « الذین یؤمنون بالغیب » ) [١]، یعنی بشر با همان حواس حیوانی خودش عالم را می‌بیند، همان طور که‌ حیوانات هم می‌بینند ، رنگها را ما می‌بینیم ، حیوانها هم می‌بینند با اختلافهایی که میان انسانها و حیوانها در دیدن رنگها هست . بعضی رنگها را بعضی حیوانات نمی‌بینند، انسان می‌بیند. باز حیواناتی هستند که ممکن است‌ بعضی رنگها را به شکلی ببینند که ما نمی‌بینیم . بعضی صداها را حیوانات‌ می‌شنوند

[١] بقره / [٣]