مورد احترام و محبوب به انسان داده باشد ، اصلا آدم به چشم دیگری به آن‌ نگاه می‌کند ، افتخار دیگری برای او دارد ، و برای آنها این جهتش مورد نظر است نه آن جهتهای ظاهری و جسمانی . " « ذلک هو الفوز العظیم » " آن است رستگاری بزرگ . بعد می‌فرماید : " « فانما یسرناه بلسانک لعلهم‌ یتذکرون فارتقب انهم مرتقبون »" . بر می‌گردد به آیات اول که " « حم‌ و الکتاب المبین انا انزلناه فی لیلة مبارکة . . . »" بعد از همه این‌ مطلبها که گفته شد ، همانا ما قرآن را آسان کردیم به زبان تو ، یعنی این‌ را وارد کردیم به زبان تو ، از مقام عالی و شامخی که فوق مقام لسان و لفظ بود ، " « انا انزلناه فی لیلة مبارکة »" بود ( تنزل دادیم و ) ما این‌ را میسر کردیم ، مثل این که چیزی در یک مقام خیلی عالی باشد ، آن را در دسترس قرار بدهند . گفتیم از آیات قرآن استفاده می‌شود که قرآن خودش‌

" « فی کتاب مکنون لایمسه الا المطهرون " [١] ، بعد ، از مقام عالی خودش نزول پیدا کرد به قلب مبارک رسول‌ اکرم و بعد به صورت لفظ ( نازل شد ) ، برای چه ؟ برای اینکه مردم متذکر بشوند . " « فانما یسرناه بلسانک لعلهم یتذکرون »" این را ما تسهیل و آسان کردیم ، یعنی سهل المنال کردیم ، در دسترس قرار دادیم ( در یک آیه‌ دیگر می‌فرماید: " « و لقد یسرنا القرآن للذکر فهل من مدکر غ" [٢] اینجا هم " « یسرنا القرآن »" همین مفهوم را دارد ) " « لعلهم یتذکرون »" باشد که اینها متذکر شوند . " « فارتقب انهم مرتقبون »" ( چون پایان‌ کار را هم برای دو دسته گفتیم ) بنابراین تو انتظار بکش که ما هم انتظار می‌کشیم ، یعنی بدان که چنین حقیقتی بدون شک و شبهه در پیش رو هست . و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین .

[١] واقعه / ٧٨ و . ٧٩ [٢] قمر / . ١٧