" « یوم لا یغنی مولی عن مولی شیئا »" استثنا نشده . این طور نیست که‌ یک کسی به دلیل اینکه مولی است ، از کسی که تحت حمایت اوست ( پشتیبانی کند و ) بدون اینکه در این شخص هیچ گونه لیقاتی باشد ، همه‌ کارهایش را او بکند ، چون در شفاعت هم ما " « الا من ارتضی »" داریم‌ ، یعنی شرط دارد . اما " نصرت " یعنی کمک کردن ، عنایت کردن ، که‌ این همان معنای مغفرت و رحمت پروردگار از مجرای شفیع است ، . . . ! [١] این همان نصرت الهی است . آن بازی‌ای که ما می‌گوییم اسمشان حضرت‌ مولی ( است ) و بعد ما می‌شویم بچه درویش و دیگر همه کارها را مولی کرده‌ ، آن وجود ندارد . اما کمک هست و گفتیم زمینه کمک این است که همیشه‌ در جایی است که شخص لیاقتی دارد ، اعانتی به او می‌شود ، و معنی شفاعت‌ این است . در حدیثی هست ، شخصی به نام زید شحام گفت در خدمت حضرت‌ صادق علیه‌السلام بودیم ، همین آیه خوانده شد : " « یوم لا یغنی مولی عن‌ مولی شیئا و لا هم ینصرون الا من رحم الله »" حضرت فرمود : " « من رحم‌ الله غ" ما هستیم ( به اعتبار شفاعت کردن نه به اعتبار شفاعت شدن)[٢].
" « انه هو العزیز الرحیم »" خدا عزیز و غالب است و مهربان است. از آن جهت که عزیز و غالب است کسی نمی‌تواند از او فرار کند ، ولی از آن‌ جهت که رحیم است ، افرادی که لیاقتی داشته باشند نصرت و رحمت الهی و شفاعت اولیاء الهی شامل حال آنها می‌شود .

[١] ( حدود سه کلمه در نوار نامفهوم است . ) [٢] بحارالانوار ، ج / ٢٤ ص ٢٠٥ ( باب ٥٤ ، روایت ٣ ) .