که عده‌ای می‌گویند خدایا ما را دوبار میراندی ، دوبار زنده کردی ، در دنیا میراندی آوردی به برزخ ، در برزخ میراندی شد قیامت ، این دو مرحله موت‌ و دو مرحله بلکه سه مرحله حیات یعنی چه ؟ به اینها بگو " « و ما خلقنا السموات و الارض و ما بینهما لاعبین »" این حرف شما انکار معاد نیست‌ ، انکار توحید است . ولی آنها خودشان را به خدا معتقد نشان می‌دادند . به‌ دلیل اینکه خدایی هست قیامت هم هست . در آیات آخر سوره آل عمران‌ می‌خوانیم : « ان فی خلق السموات و الارض و اختلاف اللیل و النهار لایات‌ لاولی الالباب ٠ الذین یذکرون الله قیاما و قعودا و علی جنوبهم و یتفکرون‌ فی خلق السموات و الارض ربنا ما خلقت هذا باطلا [١] ٠ » این است که عالم برای یک مسلمان واقعی تنها آینه توحید نیست ، آینه‌ معاد هم هست . " « ربنا ما خلقت هذا باطلا »" بعد " « سبحانک فقنا عذاب النار »" . به دنبال آن فورا مسأله قیامت و جهنم و اینها را مطرح می‌کند : " « ربنا انک من تدخل النار فقد اخزیته و ما للظالمین من‌ انصار »" [٢] . اینکه اینها وقتی که به عالم نگاه می‌کنند ( می‌گویند ) پروردگارا تو عالم را باطل و بیهوده نیافریدی ، یعنی از نظام عالم ، حقیقت می‌بینند و در حقیقت ، حاقه را می‌بینند که عین متن حق و حقیقت‌ است . این است که اگر دنیا را از آخرت مجزا کنیم جز یک لعب و بازی و بازیچه چیز دیگری نیست و برای اهل دنیا کارهای حکیمانه‌شان هم بازی است.
آیه " « انما الحیوش الدنیا لعب و لهو و زینة و تفاخر بینکم و تکاثر فی‌ الاموال و الاولاد ») [٣] همین مطلب را بیان می‌کند . مولوی داستان خوبی در تفسیر این آیه دارد ، می‌گوید :

[١] آل عمران / ١٩٠ و . ١٩١ [٢] آل عمران / . ١٩٢ [٣] حدید / . ٢٠