در واقع برهان بر وجود قیامت است ، برهان بر قیامت و معاد از طریق‌ توحید ، که این مطلب مکرر در آیات قرآن به عبارات مختلف آمده است .
قرآن این طور می‌فرماید : ما عالم را به باطل نیافریده‌ایم ، به حق‌ آفریده‌ایم . ما در خلق آسمانها و زمین نخواسته‌ایم که لاعب باشیم ، بازی‌ کنیم ، لعبی در کار نیست ، عبثی در کار نیست . این چند تعبیر در قرآن‌ آمده است . در خلقت ، باطل در کار نیست ، حق است ، این آسمان و زمین‌ به حق آفریده شده‌اند نه به باطل . ما که خلق کننده هستیم در خلق عالم‌ لاعب یعنی بازی کننده نبوده‌ایم . " « افحسبتم انما خلقناکم عبثا و انکم‌ الینا لا ترجعون »" [١] ( باز کلمه " عبث " آمده است ) شما خیال‌ کرده‌اید که مرجوع نمی‌شوید پس عبث آفریده شده‌اید ؟ این چند کلمه همه در مورد قیامت آمده، یعنی قرآن این طور می‌گوید که اگر قیامتی نباشد معنایش‌ این است که هستی بر باطل است ، هستی بازیچه است ، هستی بیهودگی است .
اما در اینجا کلمه " لاعب " آمده است : " « و ما خلقنا السموات و الارض و ما بینهما لاعبین »" .
اینجا باید مطلبی را توضیح بدهیم . به چه می‌گویند " بازی " ؟ این‌ کلمه " لعب " باید روشن بشود تا بعد مطلب آیه قرآن روشن بشود . بچه‌ یا بزرگ که معمولا بازی بیشتر کار کودک‌است می‌آید مشغول بازی می‌شود .
کاری را شروع می‌کند . مثلا می‌آید اتاقک می‌سازد، شتر یا اسب درست می‌کند.
بازی‌اش که تمام می‌شود خرابش می‌کند می‌رود . باز دفعه دیگر همان را درست‌ می‌کند . شما اگر درست در کار این بچه دقت کنید که چه هدفی در این کارش‌ نهفته است، هیچ هدفی ، هیچ حکمتی در کار خود آن بچه پیدا نمی‌کنید ، یعنی‌ اثری واقعا بر آن مترتب باشد ،

[١] مؤمنون / . ١١٥