حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٥٩ - طرح پژوهشى علم الحديث

٢. عبادات‌

مراد، احاديثى است كه در بيان احكام عبادات (يعنى نماز، روزه و...) وارد شده است.

٣. اخلاق‌

منظور، احاديثى است كه رذايل و فضايل را بيان مى‌دارد.

٤. آداب‌

از مباحث عمده در اين قسمت، مسئله نسبيّت و ثبات آداب است.

٥. احاديث اجتماعى‌

٦. تاريخ و رجال‌

منظور، احاديثى است كه به شرح وقايع گذشته مى‌پردازد يا از وقايع آينده (چون حوادث دوران ظهور)، خبر مى‌دهد و يا به مدح و ذمّ افراد اختصاص دارد.

٧. احاديث تفسيرى‌

احاديث فراوانى در تفسير و بيان آيات قرآنى وارد شده است.

از اصولى كه دراين قسمت مورد توجه است، جَرْى و تطبيق و بيان مصداق، بيان بطون آيه، تفسير، روايات اسرائيلى (اسرائيليات) و... است.

٨. طب و بهداشت‌

روايت‌هاى فراوانى در متون حديثى موجود است كه راه پيشگيرى از امراض را توصيه كرده و گاه راه معالجه دردها را نشان مى‌دهد و يا به خواص ميوه‌ها، حبوبات و... مى‌پردازد. در اين زمينه ديدگاه‌هاى متفاوتى وجود دارد.

آيا اينها توصيه‌هاى شرع است و قابل بقا؟ يا ورود در اين مسائل در شأن شريعت نيست، چنان كه شيخ صدوق معتقد است.

آيا توصيه‌هاى معالجه مختصّ راوى است و متناسب با شرايط او، يا قابل تعميم است به همه انسان‌ها؟