حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٢٧٥ - ١ قرآن محورى

مباهله‌[١]

را براى زنان و مردان به صورت ويژه تذكر مى‌دهد.

قرآن كريم، كسب و تلاش اقتصادى زنان را محترم مى‌شمارد[٢]

و آنان را صاحب ارث مى‌داند.[٣]

قرآن، ديده‌فروهشتن در معاشرت‌هاى اجتماعى را تكليف مردان و زنان دانسته است‌[٤]

و زنان را به روسرى‌انداختن،[٥]

پوشش فروگرفتن‌[٦]

و پرهيز از تبرّج جاهلى‌[٧]

مكلف مى‌سازد. همچنين زنان را از بروزدادن زنانگى (انوثت) در مشاركت‌هاى اجتماعى باز مى‌دارد.[٨]

در حوزه حقوق و تكاليف، بر سرپرستى مرد،[٩]

و تفاوت در شهادت‌[١٠]

و ارث،[١١]

تأكيد كرده است كه البته مفسران در تفسير اين آيات، ديدگاه‌هايى گوناگون دارند؛[١٢]

چرا كه در آيه سرپرستى و تفاوت در شهادت،[١٣]

قرآن كريم، حكم را بر تعليلى بنياد مى‌نهد كه گروهى بر پايه آن به تفسير آيات روكرده‌اند. قرآن كريم، خصلت منفور جاهلى (شرم از داشتن دختر) را به‌شدت نكوهش مى‌كند.[١٤]

[١]. آل عمران، آيه ٦١.

[٢]. نساء، آيه ٧.

[٣]. همان، آيه ٣٢.

[٤]. نور، آيه ٣٠.

[٥]. همان، آيه ٣١.

[٦]. احزاب، آيه ٥٩.

[٧]. همان، آيه ٣٣.

[٨]. همان، آيه ٣٢؛ نور، آيه ٣١.

[٩]. نساء، آيه ٣٤.

[١٠]. بقره، آيه ٢٨٢.

[١١]. نساء، آيه ١١.

[١٢]. ابن عاشور، محمدبن طاهر، التحرير و التنوير، ج ٥، ص ٣٥؛ مجله زنان، شماره ٢، ص ٢٨.

[١٣]. ر. ك: رشيدرضا، محمّد، تفسير المنار، ج ٣، ص ١٢٥- ١٢٣.

[١٤]. نمل، آيه ٥٩- ٥٨.