(١) (١٧٦٣) ٧- از حضرت رضا ٧ در مورد گنج يتيم (كه در قرآن آمده) سؤال شد، حضرت فرمود: آن گنج لوحى از طلا بود كه روى آن نوشته شده بود: «بنام خداوند بخشنده مهربان، هيچ خدايى جز اللَّه نيست، و محمّد پيامبر خداست، در شگفتم از كسى كه يقين به مرگ دارد چگونه خوشحالى مى‌كند، و در شگفتم از كسى كه يقين به مقدّرات دارد چگونه غمگين مى‌شود، و در شگفتم از كسى كه دنيا و دگرگونى آن را نسبت به مردم مى‌بيند چگونه به آن دل بسته»، و سزاوار است كسانى كه خدا را درك نموده‌اند در صورتى كه روزى آنان اندكى به تأخير افتاد ناراحت نشوند، و او را در حكمش متهم نسازند.

(٢) (١٧٦٤) ٨- امام باقر ٧ از قول رسول خدا ٦ فرمود: از مؤمن تعجب مى‌كنم، خداوند هر حكمى بر او مقدر نموده برايش خير است، چه خوشحالش كند و چه ناراحت، و اگر گرفتار بلايش سازد كفّاره گناهش باشد، و اگر چيزى به او عطا كند و او را احترام كند، هديه است.

(٣) (١٧٦٥) ٩- امام صادق ٧ فرمود: از مؤمن در شگفتم، خداوند براى او سرنوشتى مقدّر نكند مگر آنكه خير او باشد، اگر بى‌نيازش كند برايش خير است، و اگر گرفتارش كند نيز برايش خير است، و اگر ما بين مشرق و مغرب را به ملكش در آورد خيرش باشد، و اگر با قيچى‌ها تكه تكه‌اش كنند برايش خير باشد، و براى مؤمن در تمام احكام خدا خير است.

(٤) (١٧٦٦) ١٠- امام صادق ٧ فرمود: على ٧ در دعاى خود مى‌فرمود: «پروردگارا! توفيق توكل بر خودت و واگذارى امور به خود و راضى بودن به مقدراتت و تسليم بودن به امرت را نصيبم گردان، تا اينكه دوست نداشته باشم مقدم شدن آنچه را مؤخّر كرده‌اى، و يا به تأخير افتادن آنچه را مقدم ساخته‌اى، اى پروردگار جهانيان».

(٥) (١٧٦٧) ١١- امام باقر ٧ فرمود: ما واقعا دوست داريم كه از خانواده و خويشاوندان و كارگزاران خود بهره‌مند شويم، و براى ما حق است از خدا بخواهيم كه گرفتاريها بر ما نازل نشود، و هر گاه مقدّر خدا واقع شد براى ما جايز نيست دوست داشته باشيم آنچه را كه خدا دوست نداشته است.

(٦) (١٧٦٨) ١٢- امام باقر ٧ فرمود: موسى بن عمران (صلوات اللَّه عليه) عرض كرد: پروردگارا! به حكمت راضيم، بزرگان را مى‌ميرانى و كودكان را نگاه مى‌دارى، خداوند فرمود: اى موسى! آيا از اينكه آنان را روزى مى‌دهم و سرپرستى مى‌كنم راضى نيستى؟ گفت: آرى اى پروردگار، تو چه خوب سرپرست و وكيلى هستى.