مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٦٠٧ - فصل پنجم در بيان گرفتاريهاى مؤمن

(١) (١٦٦٧) ١٤- امام صادق ٧ فرمود: اگر توانستيد گمنام بمانيد، اين كار را بكنيد، تو را چه مى‌شود اگر مردم تمجيدت نكنند، و اينكه نزد مردم مورد مذمّت باشى در حالى كه نزد خداوندت ستوده باشى.

(٢) (١٦٦٨) ١٥- امام صادق ٧ فرمود: هر كس تحمّل بدگويى مردم را نداشته باشد، در برابر نعمت شكرگزار نيست.

(٣) (١٦٦٩) ١٦- امام باقر ٧ فرمود: خداوند از مؤمن در مورد چهار گرفتارى پيمان گرفته: سخت ترين آنها بر او، مؤمنى مانند خودش است كه مثل سخن او را مى‌گويد و نسبت به وى حسادت مى‌ورزد، و دوم- منافقى كه هميشه در تعقيب اوست، سوم- شيطانى كه در جانش رخنه كند و گمراهش سازد، چهارم- كافرى كه به باورهاى مؤمن عقيده نداشته باشد، و مبارزه مؤمن را براى خود جهادى بداند، بنا بر اين چگونه مؤمن صبر و شكيبائى بر چنين گرفتارى نمايد؟ (٤) (١٦٧٠) ١٧- امام صادق ٧ فرمود: اگر خواستيد از برادران و اصحاب من باشيد، بايد خود را براى دشمنى و كينه مردم نسبت به خود آماده سازيد، و گر نه اصحاب من نيستيد.

(٥) (١٦٧١) ١٨- امام صادق ٧ فرمود: حواريّون از اذيّت و آزار مردم نسبت به خودشان به عيسى بن مريم شكايت كردند، عيسى فرمود: مؤمنان همواره مورد خشم مردمند، مانند دانه گندم كه داخلش شيرين و دشمنانش بسيارند.

(٦) (١٦٧٢) ١٩- امام صادق ٧ فرمود: خداوند هيچ بنده‌اى را دوست ندارد، مگر اينكه مردم نسبت به او دشمنى مى‌ورزند.

(٧) (١٦٧٣) ٢٠- امام صادق ٧ فرمود: ايمان مؤمن به اثبات نرسد، مگر اينكه نزد مردم از لاشه الاغى پست‌تر باشد.

(٨) (١٦٧٤) ٢١- امام صادق ٧ فرمود: خداوند مؤمن را در حالتى قرار دهد كه سخنش مورد قبول واقع نشود، و (در موقع درگيرى با دشمن) در باره‌اش به عدالت رفتار نشود.

(٩) (١٦٧٥) ٢٢- امام صادق ٧ فرمود: خداوند مؤمن را در دنيا در تيررس دشمنش قرار داده، و فرمود:

(خداوند او را از بديهاى مكر و حيله حفظ كرد). سپس امام ٧ فرمود: بدانيد، به خدا قسم دشمنان محاصره‌اش كردند و او را كشتند، ولى خداوند او را از ضربه خوردن به دينش حفظ نمود.