(١) (١٢١٦) ٧- امام رضا ٧ از قول حضرت صادق ٧ نقل كند كه فرمود: مرد در مورد برادرش سخنان راستى مى‌گويد، لكن اين راستگويى موجب بروز ناراحتى براى برادرش مى‌شود، اين شخص (با اينكه راست گفته) نزد خداوند دروغگو به حساب آيد، و گاهى مرد به برادرش نسبت دروغ مى‌دهد و قصدش از اين كار نفع اوست، اين مرد نزد خداوند از راستگويان است.

(٢) (١٢١٧) ٨- امام صادق ٧ فرمود: بر طرف نمودن اندوه فرد مسلمان پاداشش از روزه و نمازت بيشتر است، و اين بهترين وسيله نزديكى به خداوند است.

(٣) (١٢١٨) ٩- امام صادق ٧ فرمود: هر كس به فرياد محزونى رسد، يا غم مؤمنى را بزدايد، خداوند برايش هفتاد و سه رحمت مى‌نويسد، هفتاد و دو تاى آن را برايش ذخيره كند، و يكى را فورا به او بدهد.

(٤) (١٢١٩) ١٠- پيامبر خدا ٦ فرمود: كمك توبه شخص ضعيف بزرگترين صدقه است.

(٥) (١٢٢٠) ١١- پيامبر خدا ٦ فرمود: پروردگارم مرا به خوشرفتارى با مردم امر فرموده، همان طور كه به واجبات امر فرموده.

(٦) (١٢٢١) ١٢- امام صادق ٧ در باره قول خداى عزّ و جلّ (ما تو را از نيكوكاران مى‌بينيم) فرمود:

ايشان (رسول خدا ٦) براى واردين به مجلس جا باز مى‌كرد، و براى محتاج وام تهيه مى‌فرمود، و به ضعفاء كمك مى‌نمود.

(٧) (١٢٢٢) ١٣- راوى گويد، به امام باقر ٧ عرض كردم: گاهى چيزى را بين رفيقانم به عنوان صله تقسيم مى‌كنم، اين كار را چگونه بكنم؟ فرمود: به برترى در هجرت در دين، و فضل دانش و فقه تقسيم بكن.

(٨) (١٢٢٣) ١٤- امام صادق ٧ فرمود: پنهان داشتن حاجت از گنجهاى خداوند است.

(٩) (١٢٢٤) ١٥- امام صادق ٧ فرمود: هر مؤمنى كه حاجت و مشكلش را نزد كافر يا مخالف عقيده دينى‌اش ببرد، گويا از خداوند شكايت نموده، و هر كه آن شكايت را نزد مؤمنى ببرد گويا نزد خداوند برده.

(١٠) (١٢٢٥) ١٦- امام صادق ٧ از رسول خدا ٦ روايت كند كه فرمود: اى على! حاجت؛ امانت خدا نزد مخلوقاتش است، هر كس حاجتش را مخفى بدارد، خداوند ثواب نمازگزارش دهد، و هر كه حاجتش را نزد كسى كه توانايى بر آوردنش را دارد ولى بر نمى‌آورد آشكار نمايد، مثل اين است كه او را كشته است، البته او را به شمشير و نيزه و تير نكشته، بلكه به آنچه قلبش را هدف قرار داده كشته.

(١١) (١٢٢٦) ١٧- پيامبر اكرم ٦ فرمود: شما هرگز نمى‌توانيد مردم را با اموالتان خشنود كنيد، بنا بر اين آنها را با اخلاقتان راضى نماييد.