(١) (٧٢٥) ٥٠- امام صادق ٧ فرمود: اگر ديديد عالم دنيا را دوست دارد نسبت به دينتان متهمش گردانيد، زيرا دوست هر چيزى اسير محبت آن است، (٢) و فرمود: خدا به داود ٧ وحى فرمود كه: ميان من و خودت عالم فريفته به دنيا را واسطه قرار مده، كه راه دوستى مرا به تو ببندد، زيرا كه آنان راهزنان بندگان پوينده من هستند و كمترين كارى كه من با آنان مى‌نمايم اين است كه شيرينى مناجاتم را از دلشان بركنم.

(٣) (٧٢٦) ٥١- امام صادق ٧ فرمود: پدر بزرگوارش مى‌فرمود: هر كس بر حاكم ظالمى وارد شود و بر او قرآن قرائت كند تا به اين واسطه به مالى از اموال دنيا برسد، به تعداد هر حرف كه مى‌خواند ده مرتبه مورد لعن قرار مى‌گيرد، و به هر شنونده‌اى در قبال هر حرفى يك لعن مى‌شود.

(٤) (٧٢٧) ٥٢- امام صادق ٧ فرمود: مرگ هيچ كس از مؤمنين نزد شيطان محبوبتر از مرگ عالم نيست.

(٥) (٧٢٨) ٥٣- امام صادق ٧ از قول پدرش از رسول خدا ٦ نقل كند كه فرمود: دو آزمند هرگز سير نشوند: طالب مال و طالب علم، كسى كه از دنيا به آنچه خدا برايش حلال كرده اكتفا كند سالم ماند، و كسى كه دنيا را از راه غير حلالش بدست آورد هلاك گردد، مگر اينكه توبه كند و بازگشت نمايد، و كسى كه علم را از اهلش آموخته و به آن عمل نمايد نجات يابد، و كسى كه منظورش از طلب علم مال دنيا باشد بهره‌اش همانست.

(٦) (٧٢٩) ٥٤- امير المؤمنان ٧ از قول رسول خدا ٦ نقل فرمود: علماء بر دو قسمند: عالمى كه به علم خود عمل نموده او رستگار است، و دانشمندى كه علمش را كنار گذاشته و اين هلاك‌شونده است، و دوزخيان از بوى گند عالم بى‌عمل در اذيّتند، و پشيمان‌ترين و با حسرت ترين مردم كسى است كه بنده‌اى را به سوى خدا خوانده و او اجابت نموده و اطاعت خدا كرده و خدا به بهشتش برده است، و خود دعوت‌كننده را به سبب عمل نكردن و پيروى از هوس به دوزخ در آورده.

من از دو چيز در مورد شما مى‌ترسم: پيروى از هواى نفس و آرزوى دراز؛ اما پيروى از هواى نفس از حق جلوگيرى مى‌كند، و درازى آرزو آخرت را از ياد مى‌برد.

(٧) (٧٣٠) ٥٥- امام صادق ٧ فرمود: سلاحت را به شخص بدكار مده، زيرا تو را گمراه سازد.