(١) (٦٦٥) ٨- امير مؤمنان ٧ فرمود: هر كه از دنيا به مقدارى كه او را كفايت كند راضى شود؛ كمترين چيز دنيا او را كفايت مى‌كند، و هر كه به اندازه‌اى كه او را بس باشد راضى نشود؛ چيزى از دنيا كفايتش نخواهد كرد.

(٢) (٦٦٦) ٩- شخصى به امام صادق ٧ شكايت كرد كه طلب روزى مى‌كند و به دست مى‌آورد؛ ولى قانع نمى‌شود، و نفسش با او براى روزى بيشتر نزاع مى‌كند، و عرض كرد: به من چيزى بياموز كه از آن بهره‌مند شوم، امام ٧ فرمود: اگر اندازه كفايت بى‌نيازت كند، كمتر چيز دنيا بى‌نيازت كند، و اگر اندازه كفايت بى‌نيازت نكند هر چه در دنيا هست بى‌نيازت نكند.

(٣) (٦٦٧) ١٠- امام صادق ٧ از پيامبر اكرم ٦ نقل كرده كه فرمود: هر كه از ما چيزى بخواهد به او عطا كنيم، و هر كه بى‌نيازى جويد و درخواست نكند خدا او را بى‌نياز گرداند.

(٤) (٦٦٨) ١١- باز امام صادق ٧ از رسول خدا ٦ نقل كرده كه فرمود: دنيا در گردش است، بهره‌اى كه در دنيا دارى به تو خواهد رسيد هر چند سست و ناتوان باشى، و زيانى كه از دنيا نصيب تو باشد دامنگيرت خواهد شد و هر چند نيرومند هم باشى نتوانى از آن جلوگيرى كنى، و هر كس از آنچه از دستش رفته نوميد شد آسايش روحى پيدا كند، و هر كس به روزى خدا قانع باشد چشمانش روشن گردد.

(٥) (٦٦٩) ١٢- امام صادق ٧ فرمود: هر كه قدر خود را شناسد هلاك نگردد، مردم بر از دست دادن گريه نمى‌كنند، بلكه بر بدست آوردن زيادى دنيا گريه مى‌كنند، سپس فرمود: چقدر ممكن است انسان را كفايت مى‌كند؟ (٦) (٦٧٠) ١٣- امام صادق ٧ از رسول خدا ٦ مثل روايت قبل را نقل كند كه در ادامه فرموده‌اند: و چه چيز انسان را كفايت مى‌كند؟ سپس به دستشان اشاره كردند.

(٧) (٦٧١) ١٤- امام صادق ٧ فرمود: مردى نزد امام باقر ٧ آمد و عرض كرد: خدا شما را سلامت نگهدارد، ما در اين كوهها تجارت مى‌كنيم، به مكانهايى مى‌رويم كه نمى‌توانيم نماز بخوانيم مگر بر روى برف، فرمود: آيا نمى‌خواهى مثل فلانى باشى- يعنى مردى كه نزد ايشان بود- كه به كمترين راضى است، و به دنبال تجارتى كه نتواند بر زمين آن غير از روى برف نماز بخواند نمى‌رود؟ (٨) (٦٧٢) ١٥- رسول خدا ٦ فرمود: قناعت مالى است كه پايان نمى‌پذيرد.

(٩) (٦٧٣) ١٦- و نيز رسول خدا ٦ فرمود: قناعت گنجى است كه نابود نمى‌شود.