مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٧٧ - فصل دوازدهم در پرهيزكارى و ورع

فصل دوازدهم: در پرهيزكارى و ورع‌

(١) (١٩٥) ١- ابو بصير از امام صادق ٧ در مورد قول خداوند تبارك و تعالى (تقواى خدا را بجاى آوريد) پرسيد: فرمود: يعنى اطاعت شود و عصيان نشود، و ياد شود و فراموش نگردد، و شكر شود و مورد كفران قرار نگيرد.

(٢) (١٩٦) ٢- امير مؤمنان ٧ فرمود: تقوى همتاى ايمان است.

(٣) (١٩٧) ٣- به امير مؤمنان ٧ عرض شد: براى ما دنيا را توصيف كن. فرمود: چگونه براى شما دنيائى را كه براى حلالش حساب و براى حرامش عذاب است توصيف كنم، اگر مرگ و مسير آن را ببينيد از آرزوها و فريب آن دورى مى‌جوئيد. سپس فرمود: هر كس تقواى واقعى خدا را پيشه كند خداوند به او آرامشى بدون همدم، و بى‌نيازى بدون مال، و عزت بدون سلطنت عطا مى‌فرمايد.

(٤) (١٩٨) ٤- امام صادق ٧ فرمود: روز قيامت روز شادى متقين است.

(٥) (١٩٩) ٥- امام صادق ٧ فرمود: گريه آنان تو را فريب ندهد، همانا تقوى در قلب و دل است.

(٦) (٢٠٠) ٦- امام صادق ٧ در مورد قول خداوند جلّ ثناؤه: (او اهل تقوى و اهل آمرزش است)، فرمود: (خداوند مى‌فرمايد) من سزاوارم كه بنده‌ام تقواى مرا پيشه كند، پس اگر هم اين كار را بجاى نياورد، من سزاوارم كه او را بيامرزم.

(٧) (٢٠١) ٧- امام صادق ٧ فرمود: تقواى خدا را پيشه كنيد و دينتان را به وسيله پرهيزگارى حفظ نمائيد.

(٨) (٢٠٢) ٨- امام صادق ٧ فرمود: اجتهادى كه در آن ترك از گناه نباشد سودى ندارد.

(٩) (٢٠٣) ٩- امام صادق ٧ فرمود: هرگز كسى از كسى چيزى را نمى‌گيرد مگر به واسطه عمل، و هرگز شما به آنچه نزد خداوند است نمى‌رسيد مگر به وسيله ترك گناه و ورع.