مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٦٥٧ - فصل دوم در بيان حسد

فصل دوم: در بيان حسد

(١) (١٧٩٦) ١- امام صادق ٧ فرمود: هنگامى كه حضرت نوح از كشتى پياده شد، شيطان نزد او رفت و گفت: در روى زمين مردى كه بر من منّتى بزرگتر از تو داشته باشد وجود ندارد، تو از خدا خواستى كه اين بدكاران را نابود سازد و مرا از دست آنان آسوده كردى، آيا دو خصلت به تو بياموزم؟ از حسد بپرهيز كه مرا اين چنين كرد، و از حرص و طمع دورى كن كه آدم گرفتارش شد.

(٢) (١٧٩٧) ٢- رسول خدا ٦ فرمود: اى على! از سه خصلت بزرگ تو را نهى مى‌كنم: حسد، دروغ، حرص.

(٣) (١٧٩٨) ٣- رسول خدا ٦ فرمود: هر كس به انجام پنج چيز خودش را ملزم سازد من بهشت را برايش ضمانت كنم: خير خواهى براى خداى عزّ و جلّ، خير خواهى براى رسول خدا، خير خواهى براى كتاب خدا، خير خواهى براى دين خدا، خير خواهى براى تمامى مسلمانان.

(٤) (١٧٩٩) ٤- رسول خدا ٦ فرمود: حسد نيكيها را از بين مى‌برد همان طور كه آتش هيزم را نابود مى‌كند.

(٥) (١٨٠٠) ٥- امام صادق ٧ فرمود: مردى كه در او بخل، و حسادت، و ترس باشد ايمان ندارد، چون مؤمن ترسو، و حريص، و بخيل نيست.

(٦) (١٨٠١) ٦- رسول خدا ٦ فرمود: برادر مؤمنت را [بر كار بد] شماتت نكن، زيرا ممكن است او مورد رحمت خدا قرار گيرد و تو را [به آن‌] مبتلا كند.

(٧) (١٨٠٢) ٧- خداوند به سليمان بن داود وحى فرمود: تو را به هفت چيز سفارش مى‌كنم: بر كسى از بندگان من حسادت مبر، از بندگان شايسته‌ام غيبت نكن. گفت: پروردگارا! مرا همين دو بس است.