(١) (١٧٤٧) ١٦- امام صادق ٧ فرمود: خداوند در يكى از وحى‌هايش به موسى بن عمران (صلوات اللَّه عليه) فرمود: اى موسى! هيچ مخلوقى را محبوبتر از بنده مؤمنم نيافريدم، من او را براى چيزى كه برايش بهتر است مبتلا مى‌سازم، و به او چيزى دهم كه برايش بهتر باشد، و من به آنچه برايش بهتر است آگاه‌ترم، او بايد در برابر بلاهاى من صبر كند، و نعمتهايم را شكرگزار باشد، و به حكم من راضى باشد، اگر به حكم من عمل كند و امرم را اطاعت نمايد، او را جزء صدّيقين نزد خودم قرار دهم.

(٢) (١٧٤٨) ١٧- امام صادق ٧ فرمود: از پروردگارتان سلامت بخواهيد، زيرا شما اهل بلا نيستيد، كسانى از بنى اسرائيل قبل از شما بودند كه به وسيله ارّه تكه تكه مى‌شدند تا كافر شوند، اما آنان كافر نمى‌شدند.

(٣) (١٧٤٩) ١٨- معاوية بن عمّار گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: در روزگاران قبل از شما مردى مى‌زيست كه به قضا و قدر گردن مى‌نهاد، و آنچه از حسنات برايش ثبت مى‌شد براى اهل زمين ثبت نمى‌شد، و هرگز مرتكب گناه نمى‌شد، يكى از فرشتگان كه او را دوست مى‌داشت، از خدا خواست تا اجازه دهد نزد او (به زمين) رود، و ملاقاتش نمايد، خداوند به او اجازه داد و فرشته پايين آمد، و مشاهده كرد كه مرد به نماز ايستاده، فرشته نزد او نشست، ناگاه شيرى به روى مرد جهيد و او را چهار قطعه كرد، و هر قطعه‌اى را به يكى از چهار طرف انداخت و رفت، آن فرشته برخاست و تكه‌هاى بدن مرد را جمع كرد و دفن نمود، سپس به كنار دريا رفت و در آنجا مرد مشركى را ديد كه در ظرفهاى طلا و نقره غذاهاى گوناگون برايش مى‌آورند، اين مرد پادشاه هند بود و مشرك بود، زيرا كلمات شرك آميز مى‌گفت.

فرشته به آسمان رفت، او را صدا زدند و پرسيدند: چه ديدى؟ گفت: عجيبترين چيز كه ديدم اين بود كه فلان بنده‌ات را كه حسنات را فقط به او مى‌دادى نه به ديگران، طعمه شيرى ساختى كه او را قطعه قطعه كرد، سپس بنده ديگرت را ديدم كه او را پادشاهى داده بودى، و برايش در ظروف طلا و نقره غذاهاى رنگارنگ مى‌آوردند، و او در سلامت كامل به تو مشرك بود.

خداوند فرمود: از بنده اولى من در شگفت مباش، زيرا او از من در بهشت مقام و جايگاهى خواست كه به آن نمى‌رسيد مگر با يك عمل، من هم آن شير را بر او غلبه دادم تا او را به آن مقام برسانم، و اما بنده ديگرم؛ كار زيادى برايش نكردم به خاطر آنچه فرداى قيامت از عذابم به او مى‌رسد.