مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٦٣ - فصل دهم در ايمان و اسلام

فصل دهم: در ايمان و اسلام‌

(١) (١٥٩) ١- امام صادق ٧ فرمود: مردى نزد رسول خدا ٦ آمد و گفت: اى رسول خدا! من آمده‌ام كه با تو بر اسلام بيعت نمايم. رسول خدا ٦ فرمود: تا پدرت را بكشى؟ مرد دستش را كشيد و منصرف شد، سپس برگشت و گفت: اى رسول خدا! من آمده‌ام تا بر اسلام با تو بيعت كنم. فرمود: تا پدرت را بكشى؟ گفت: بلى، رسول خدا فرمود: مؤمن يقينش را در عملش مى‌بيند و كافر انكارش را در عملش مشاهده مى‌كند. قسم به آنكه جانم در دست اوست؛ موقعيت و شأن خود را نشناختند تا از انكار كافرين و منافقين بوسيله اعمال زشتشان عبرت گيرند.

(٢) (١٦٠) ٢- امام صادق ٧ از امير مؤمنان نقل كند كه مى‌فرمود: براى اهل دين نشانه‌هائى است كه بوسيله آن شناخته مى‌شوند: راستگويى، امانت دارى، وفاء به عهد و پيمان، صله ارحام، مهربانى با ضعيفان و زيردستان، كم آميختن با زنان، بخشيدن چيزهاى خوب، خوش اخلاقى و خوشرفتارى، پيروى از علم، و آنچه انسان را بسيار به خداوند نزديك كند، خوشا بحال آنها و خوش سرانجامى دارند.

(٣) (١٦١) ٣- امام صادق ٧ از امير مؤمنان ٧ روايت كند كه مى‌فرمود: هيچ بنده‌اى مزه ايمان را نمى‌چشد مگر اينكه بداند هر چه بايد به او برسد مى‌رسد و از او نمى‌گذرد، و هر چه بايد به او نرسد و از او بگذرد به او نمى‌رسد، پس زيانبخش سود دهنده همان خداست.

(٤) (١٦٢) ٤- امام باقر ٧ فرمود: از امير مؤمنان ٧ در مورد ايمان سؤال شد، فرمود: خداوند ايمان را بر چهار ستون قرار داده- يا فرمود: ايمان بر چهار ستون بنا شده- بر صبر، و يقين، و عدل، و جهاد.