(١) (١٦٢٩) ١٩- مردى از پدرش نقل كند كه گفت: هنگامى كه امير مؤمنان ٧ ضربت خورد، امام حسن ٧ مرا (با نامه‌اى) به مدائن نزد امام حسين ٧ فرستاد، چون امام نامه را خواند فرمود: چه مصيبت بزرگى! با اينكه رسول خدا ٦ فرمود: هر كدام از شما مصيبت زده شد مصيبتهاى مرا ياد كند، زيرا مصيبتى بزرگتر از مصيبتهاى من نيست، و پيامبر ٦ درست فرمود.

(٢) (١٦٣٠) ٢٠- امام باقر ٧ فرمود: اگر به مصيبتى در جانت يا مالت يا فرزندت گرفتار شدى، مصيبت رسول خدا ٦ را بياد آور، زيرا هيچ كس از مخلوقات مانند او گرفتار نشدند.

(٣) (١٦٣١) ٢١- صفوان جمّال گويد: خدمت امام صادق ٧ بوديم كه مردى آمد و از مصيبتى كه به او رسيده بود شكايت نمود، امام ٧ به او فرمود: اگر صبر كنى ثواب مى‌برى و اگر صبر نكنى قضا و قدر الهى كه بر تو مقدر شده مى‌گذرد، و تو هم به ثوابى نمى‌رسى.

(٤) (١٦٣٢) ٢٢- امام صادق ٧ فرمود: هر كس اندوهگينى را تسليت گويد، روز قيامت جامه‌اى به او بپوشانند كه باعث احترامش شود.

(٥) (١٦٣٣) ٢٣- رسول خدا ٦ فرمود: تسليت گفتن موجب دخول به بهشت است.

(٦) (١٦٣٤) ٢٤- امام صادق ٧ از رسول خدا ٦ نقل كند كه فرمود: خداوند تبارك و تعالى مى‌فرمايد:

من دنيا را بين بندگانم قرض قرار دادم، و هر كس از آن به من قرض دهد، در مقابل هر يك از آنها ده تا هفتصد برابر و آنچه خواهم به او بدهم، و هر كس از آن به من قرض ندهد و چيزى از او بر خلاف ميلش بگيرم، سه خصلت به او مى‌دهم كه اگر يكى از آنها را به فرشتگانم بدهم از من راضى خواهند شد.

سپس امام صادق ٧ فرمود: خداوند عزّ و جلّ مى‌فرمايد: (آنان كه چون مصيبتى ببينند، گويند: ما متعلق به خداييم و به سوى او بازمى‌گرديم، براى آنها رحمتهايى از سوى پروردگارشان است)، اين يكى از آن سه خصلت است، و «رحمت» خصلت دوّمين آن، و «ايشانند هدايت‌شدگان» خصلت سوم.

امام صادق ٧ فرمود: اين براى كسى است كه خدا چيزى را از او بر خلاف ميلش بگيرد.

(٧) (١٦٣٥) ٢٥- امام صادق ٧ فرمود: مردى كه شب و روز فلج باشد برايش بهتر از اين است كه شب و روزش به بيمارى گرى بگذرد، ما به خدا پناه مى‌بريم از بيمارى گرى.

(٨) (١٦٣٦) ٢٦- امام صادق ٧ فرمود: فرزند صالح ميراث خداوند است هر گاه او را از مؤمن بگيرد.