(٢) (١٦٢١) ١١- مردى خدمت حضرت صادق ٧ رسيد و امام با او به سخن گفتن پرداخت، آن مرد سخنان امام را نشنيد، و از سنگينى گوشش شكايت كرد، امام فرمود: چرا تسبيح فاطمه ٣ را نمى‌خوانى؟ گفت: فدايت شوم! تسبيح فاطمه چيست؟ فرمود: سى و چهار مرتبه اللَّه اكبر و سى و سه مرتبه الحمد للَّه و سى و سه مرتبه سبحان اللَّه، تا جمعا صد مرتبه گردد، وى گفت: مدت كمى اين ذكر را گفتم تا اينكه سنگينى گوشم از بين رفت.

(٣) (١٦٢٢) ١٢- امام صادق ٧ فرمود: مسلمان همواره داراى سه خصلت است: تفقّه در دين، تدبير نيكو براى زندگانى، صبر بر سختيها.

(٤) (١٦٢٣) ١٣- امام صادق ٧ فرمود: پنهان كردن مصيبت يكى از نيكوترين گنجهاست.

(٥) (١٦٢٤) ١٤- امام صادق ٧ فرمود: روز قيامت گروهى از بالاى گردنهاى مردم عبور مى‌كنند تا به در بهشت مى‌رسند، و قبل از محاسبه خود را داخل بهشت مى‌كنند، به آنها مى‌گويند: چرا شما قبل از محاسبه مستحق رفتن به بهشت شديد؟ آنان مى‌گويند: ما در دنيا جزء صبركنندگان بوديم.

(٦) (١٦٢٥) ١٥- امام صادق ٧ فرمود: صبر نسبت به ايمان همانند سر نسبت به بدن مى‌باشد، هر گاه سر برود تن مى‌رود، همچنين هنگامى كه صبر برود ايمان مى‌رود.

(٧) (١٦٢٦) ١٦- امام صادق ٧ فرمود: هيچ تب يا سر درد و يا ناراحتى عصبى براى انسان پيش نمى‌آيد مگر به واسطه گناه، و آن گناهانى كه خداوند مى‌بخشد بسيار است.

(٨) (١٦٢٧) ١٧- امام باقر ٧ فرمود: هر بنده‌اى كه گرفتار مصيبت شود، و هر گاه مصيبت به يادش آمد بگويد: (إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌) و هنگامى كه برايش ناگوار آمد صبر كند، خداوند تمامى گناهان گذشته‌اش را مى‌بخشد، و هر وقت به ياد مصيبتى افتاد و كلمه استرجاع را به زبان آورد، گناهانى را كه بين دو استرجاع مرتكب شده بخشيده مى‌شود.

(٩) (١٦٢٨) ١٨- امام صادق ٧ فرمود: شكايت (از مصيبت) به اين است كه انسان بگويد: به مصيبتى گرفتار شدم كه تاكنون هيچ كس گرفتار آن نشده، و بگويد: مصيبتى به من رسيد كه به كسى نرسيد، و شكايت (از مصيبت) به اين نيست كه بگويد: تمام ديشب را بيدار بودم و امروز تب كردم و مانند اين.