مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٥٨٣ - فصل هشتم در ثروت اندوزى و زيانى كه بر مؤمن از اين ناحيه وارد مىشود

(١) (١٦٠٨) ١٧- امام صادق ٧ به مفضّل بن عمر فرمود: اى مفضّل! از گناه بپرهيز و شيعيان ما را از گناهان بترسان، به خدا قسم گناهان بيش از هر چيز به سراغ شما مى‌آيند، و به خدا سوگند هر كدام از شما كه بيمارى در بدنش پيدا شود به خاطر گناهانى است كه مرتكب شده، و هر يك از شما كه محروم از روزى گردد و بگويد: مرا چه به اين سختيها! اين نيز به خاطر گناهانش است، و اگر هم از ناحيه پادشاهى به او ظلمى رسد و بگويد: مرا چه به پادشاه! اين نيز بسبب گناهانش است، و به خدا قسم شما به خاطر اين گناهان در آخرت مؤاخذه نمى‌شويد.

(٢) (١٦٠٩) ١٨- امام صادق ٧ فرمود: خداوند (روز قيامت) از بنده مؤمن محتاج پوزش مى‌خواهد، چنان كه برادرى از برادرش عذر مى‌خواهد، و مى‌فرمايد: به عزّتم سوگند، تو را براى اينكه در نظرم خوار شوى محتاج نكردم، اين پرده را كنار بزن تا ببينى عوض آن در دنيا به تو چه داده‌ام. فرمود: او پرده را كنار مى‌زند و به آنچه خداى متعال به عوض دنيا به او داده نظر مى‌كند، و مى‌گويد: با اين عوض كه به من عطا فرمودى آنچه از دنيا از من باز گرفتى زيانى برايم نداشت.

(٣) (١٦١٠) ١٩- رسول خدا ٦ فرمود: اى مردم! به زودى پس از من حاكمانى خواهند آمد كه سلطنت آنان جز با كشتار و زورگويى ميسّر نخواهد بود، و مال و ثروت نياندوزند مگر با بخل و تكبر، هر كس اين زمان را درك كند و بر فقر صبر نمايد با اينكه قادر بر كسب ثروت از آنان است، و بر دشمنى آنان صبر كند در حالى كه مى‌تواند از آنان جلب محبت كند، و بر خوارى صبر كند با اينكه توان تحصيل عزّت از آنان را دارد، و صبرش به خاطر خدا و ثواب آخرت باشد، خداوند به او ثواب پنجاه و دو شهيد را مى‌دهد.