مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٥٥٧ - فصل ششم در آسايش

(١) (١٥٤٥) ٥- امام سجاد ٧ فرمود: از خوشبختى انسان اين است كه محل كسبش در شهرش باشد، و رفقايش افراد صالح باشند، و فرزندى داشته باشد كه كمكش كند، و از بدبختى انسان اين است كه زنى داشته باشد كه به او مباهات مى‌كند، در حالى كه آن زن در نفسش به او خيانت مى‌ورزد.

(٢) (١٥٤٦) ٦- عثمان بن مظعون به پيامبر ٦ فرمود: اى رسول خدا! من قصد كرده‌ام خود را از مردى بياندازم، فرمود: اى عثمان! آرام باش، اخته كردن در امت من به روزه گرفتن و نماز خواندن است. عرض كرد: من به گردش خيلى اهميّت مى‌دهم، فرمود: اى عثمان! صبر كن، گردش امت من حضور هميشگى در مسجدها و انتظار كشيدن نماز بعد از نماز است، گفت: من قصد كرده‌ام كه ديگر گوشت نخورم. فرمود: اى عثمان! مهلت بده، من گوشت مى‌خورم و آن را دوست دارم و اگر هر روز هم آن را بيابم خواهم خورد، و اگر هم از خدا بخواهم به من مى‌خوراند، گفت: اى پيامبر خدا! پدر و مادرم قربانت، من قصد كرده‌ام كه ديگر عطر نزنم. فرمود: اى عثمان! تأمل كن، من خود را معطّر مى‌كنم و بوى خوش را دوست دارم، بوى خوش از سنّت من و سنّت پيامبران قبل از من است.

(٣) (١٥٤٧) ٧- رسول اكرم ٦ فرمود: هر كس مويش را بلند گذاشت بايد آن را تميز نگهدارد يا كوتاهش كند، و هر كس كفشى خريد بايد آن را تميز نگهدارد، يا كفش نو بخرد، و هر كس حيوانى نگهدارى مى‌كند بايد نيكو مواظبتش كند تا فربه شود، و هر كس جامه‌اى تهيه نمود بايد آن را پاكيزه نگهدارد، يا جامه‌اى نو بخرد.

(٤) (١٥٤٨) ٨- امام صادق ٧ فرمود: هر گاه خوابيدگان بيش از بيداران باشند، خوابيدگان بيشتر از آگاهان و بيداران به آگاهى مى‌رسند.