مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٩١ - فصل چهارم در سخاوت و بخل

(١) (١٣٧٩) ٢٤- رسول خدا ٦ فرمود: سخاوتمند به خدا نزديك، به بهشت نزديك، و به مردم نزديك است، و از دوزخ دور است، و بخيل از خدا دور، از بهشت دور، از مردم دور، و به دوزخ نزديك است.

(٢) (١٣٨٠) ٢٥- امام سجاد ٧ فرمود: سخاوتمندان سروران مردم در دنيا هستند، و پرهيزگاران سروران مردم در آخرتند.

(٣) (١٣٨١) ٢٦- رسول خدا ٦ فرمود: اى على! با سخاوت باش، كه خداوند هر سخاوتمندى را دوست مى‌دارد، و اگر كسى نزد تو آمد و حاجتى داشت؛ روا كن، اگر او اهليّت نداشت، تو كه اهليّت دارى.

(٤) (١٣٨٢) ٢٧- امام رضا ٧ به امام جواد ٧ نوشت: اى ابا جعفر! شنيده‌ام هنگامى كه سوار مركب مى‌شوى (و قصد بيرون رفتن دارى) غلامان از روى بخل، تو را از در كوچك بيرون مى‌برند، كه مبادا كسى از تو خيرى بيند، به حقّى كه من بر تو دارم از تو مى‌خواهم كه رفت و آمدت جز از در بزرگ نباشد، و هر گاه قصد سوار شدن و بيرون رفتن دارى، با تو كيسه‌هاى درهم و دينار باشد، كه كسى چيزى از تو نخواهد مگر اينكه به او عطا كنى، و اگر در بستگانت كسى از تو طلب و درخواست كمك نمود، مبادا از پنجاه دينار كمتر به او ببخشى، و افزون بر پنجاه را خود دانى، و اگر از عمّه‌زادگانت زنى از تو مالى طلب كرد، مبادا از بيست و پنج دينار به او كمتر ببخشى، و افزون بر آن را خود دانى، من مى‌خواهم كه خداوند به تو برترى دهد، انفاق كن و از خدا مترس از اينكه بر تو تنگ گيرد و تهيدست شوى.