مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٥٣ - فصل دهم در حقوق همسايگان

(١) (١٢٤٩) ١٧- امام صادق ٧ فرمود: هيچ پيامبر و مؤمنى نبوده و تا روز قيامت نخواهد بود، مگر اينكه همسايه‌اى داشته باشد كه او را آزار مى‌دهد.

(٢) (١٢٥٠) ١٨- امام صادق ٧ فرمود: مؤمن هرگز از سه چيز خلاصى ندارد، و گاهى ممكن است هر سه بر او گرد آيند: يا كسى كه با او در يك خانه است، در را بر روى او مى‌بندد و آزارش مى‌دهد، يا همسايه‌اى كه او را آزار مى‌دهد، يا كسى در ميان مسيرى كه براى گذران زندگيش مى‌رود او را اذيّت مى‌كند، و اگر مؤمن بالاى قلّه كوهى هم باشد، خداوند شيطانى را بر انگيزد تا او را اذيّت كند، و خدا از ايمانش براى او مونسى قرار دهد كه از هيچ كس وحشت نكند.

(٣) (١٢٥١) ١٩- امام باقر ٧ از رسول خدا ٦ نقل فرمايد كه: مؤمن نيست كسى كه همسايه‌اش از آزار او در امان نباشد.

(٤) (١٢٥٢) ٢٠- امام صادق ٧ فرمود: رسول خدا ٦ به على ٧ و سلمان و ابو ذر امر فرمود كه به آواز بلند فرياد زنند كه: هر كه همسايه‌اش از آزار او آسوده نباشد ايمان ندارد، آنها نيز سه بار آن را گفتند، سپس با دست مباركش اشاره كرد كه تا چهل خانه از روبرو و پشت سر و طرف راست، و طرف چپ همسايه به حساب مى‌آيد.

(٥) (١٢٥٣) ٢١- امام صادق ٧ فرمود: هنگامى كه بنيامين از نزد يعقوب رفت، عرض كرد: بار خدايا، به من رحم نمى‌كنى؟ ديدگانم را كه بردى، فرزندم را كه بردى، خداوند تبارك و تعالى به او وحى فرمود كه: اگر آنها را ميرانده بودم باز هم برايت زنده مى‌كردم تا دوباره در كنارت باشند، و لكن به خاطر آور آن گوسفندى را كه ذبح كردى و بريان نمودى و خوردى و فلانى در همسايگى تو روزه‌دار بود و چيزى از آن را به او ندادى.

(٦) (١٢٥٤) ٢٢- امام صادق ٧ فرمود: يعقوب ٧ بعد از آن امر كرد كه هر چاشتگاه از منزلش تا يك فرسخى ندا كنند كه: هر كس چاشت خواهد به خانه يعقوب آيد، و هر شامگاه هم جار مى‌زدند كه: هر كس شام خواهد نزد يعقوب آيد.

(٧) (١٢٥٥) ٢٣- امام باقر ٧ فرمود: يكى از بلاهاى كمر شكن كه پشت انسان را مى‌شكند همسايه بد است، اگر از انسان خوشرفتارى و نيكى بيند پنهان كند، و اگر بدى بيند فاش سازد.