مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٣٨٧ - فصل اول در انتخاب دوست

باب چهارم در آداب معاشرت با مردم‌

و در آن دوازده فصل است‌

فصل اول: در انتخاب دوست‌

(١) (١٠٤٠) ١- امام صادق ٧ فرمود: به مردم غلّ و غش و دو رنگى نكن كه بى‌رفيق خواهى ماند.

(٢) (١٠٤١) ٢- امام صادق ٧ فرمود: مؤمن برادر مؤمن است، به او ستم نمى‌كند و او را خوار نمى‌گرداند، و به او غش و دو رنگى نمى‌كند، و از او غيبت نكند و به او خيانت نورزد، و به او دروغ نمى‌گويد.

(٣) (١٠٤٢) ٣- امام صادق ٧ فرمود: براى مؤمن سزاوار نيست كه از ترس و وحشت با برادر مؤمنش (گرچه در مقام از او پائين‌تر باشد) و يا با ديگرى مأنوس شود، مؤمن در دينش عزيز است.

(٤) (١٠٤٣) ٤- امام صادق ٧ فرمود: پرده شرم و حياى ميان خود و برادر دينيت را بر مدار، زيرا رفتن آبرو و اعتبار رفتن حياء، و بقاء اعتبار به بقاء مردانگى است.

(٥) (١٠٤٤) ٥- امام صادق ٧ فرمود: هر گاه زندگى بر يكى از شما تنگ و سخت شد بايد برادران خود را خبر كند و به خود متّكى و مغرور نباشد.

(٦) (١٠٤٥) ٦- امام صادق ٧ فرمود: هر كه دين خدا را بزرگ شمارد حقوق برادران دينى خود را بزرگ مى‌شمارد، و هر كه دين خود را سبك شمارد برادران دينى خود را هم سبك شمرده.

(٧) (١٠٤٦) ٧- امام صادق ٧ فرمود: هر كس از برادر مؤمنش به علّت تنگدستى تقاضايى كند، و او بتواند حاجتش را به هر نحوى روا نمايد ولى بر نياورد، خداوند متعال روز قيامت دست او را در گردنش به زنجير بندد، تا هنگامى كه از حساب مردم فارغ شود.

(٨) (١٠٤٧) ٨- امام صادق ٧ فرمود: هر كه دنبال حاجتى با برادر (دينى) خود همراه شود، ولى خير خواه او نباشد، مانند كسى است كه به خدا و رسولش خيانت كرده.