مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٣٧٧ - فصل بيست و چهارم در كارهاى نيك

(١) (١٠٢١) ١١- رسول خدا ٦ فرمود: هر كس مسلمانان را از سيلى يا آتشى نجات دهد بهشت جايگاه اوست.

(٢) (١٠٢٢) ١٢- امام صادق ٧ فرمود: چون اراده خداوند به بقاء اسلام و مسلمين تعلق گيرد، مال را نزد كسانى قرار مى‌دهد كه حق آن را ادا مى‌كنند و آن را در راه خير مصرف مى‌نمايند، و چون اراده‌اش بر تضعيف اسلام و مسلمين قرار گيرد، مال را نزد كسانى قرار مى‌دهد كه حقش را بجا نمى‌آورند و آن را در راه خير مصرف نمى‌كنند.

(٣) (١٠٢٣) ١٣- امام صادق ٧ فرمود: پناهنده انسان مانند خود انسان است، نه ضررى رواست و نه اذيّتى.

(٤) (١٠٢٤) ١٤- از امام صادق ٧ در مورد غذا دادن به اسير سؤال شد، ايشان فرمود: غذاى اسير به عهده اسيركننده اوست، و اگر بخواهد كه صبحگاهان او را بكشد، بايد غذا و آب او را بدهد، و برايش سايه‌بان تهيّه كند، و به او مهربانى نمايد، چه آن اسير كافر باشد يا غير كافر.

(٥) (١٠٢٥) ١٥- امام صادق ٧ به اصحاب خود فرمود: پرهيزگار باشيد و با هم برادرى نيكو باشيد، در راه خدا با يك ديگر دوستى كنيد، و پيوستگى داشته باشيد، و به يك ديگر مهر ورزيد، به ديدار و ملاقات يك ديگر رويد، و در مورد (ولايت) ما سخن بگوييد، و آن را زنده نگهداريد.

(٦) (١٠٢٦) ١٦- امام صادق ٧ فرمود: از ما نيست كسى كه به خاطر ما پيوستگى (با ديگران) نداشته باشد، از ما نيست هر كه به خاطر ما مهرورزى نكند، از ما نيست كسى كه به خاطر ما به ملاقات (برادرانش) نرود، از ما نيست آنكه به خاطر ما بذل و بخشش نكند.