مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٣٦٣ - فصل بيست و يكم در اصلاح ميان مردم و ملحقات آن

فصل بيست و يكم: در اصلاح ميان مردم و ملحقات آن‌

(١) (٩٧٤) ١- امام صادق ٧ فرمود: صدقه‌اى را كه خدا دوست دارد؛ اصلاح ميان مردم است هنگامى كه اختلاف و فساد يابند، و نزديك ساختن آنان به يك ديگر، زمانى كه از هم دور شوند.

(٢) (٩٧٥) ٢- امام صادق ٧ فرمود: هر دروغى روزى مورد باز خواست شود به جز در سه مورد:

مردى كه در نبرد خود نيرنگ زند كه گناهى بر او نيست. مردى كه ميان دو كس را سازش دهد و اصلاح كند، با آن طورى برخورد كند كه با ديگرى نكرده، و قصدش از اين عمل اصلاح بين آن دو باشد. مردى كه به خانواده خود چيزى را وعده دهد و قصد انجام دادن آن را نداشته باشد، و قصدش اين باشد كه آنها را راضى نگهدارد.

(٣) (٩٧٦) ٣- امام باقر ٧ فرمود: تمام اقسام دروغ گناه است، مگر آنچه به مؤمنى نفع دهد؛ و به وسيله آن از دين مسلمان دفاع شود.

(٤) (٩٧٧) ٤- پيامبر ٦ فرمود: هر گاه بزرگوار قومى بر شما رسيد او را گرامى بداريد.

(٥) (٩٧٨) ٥- على ٧ فرمود: چون عدى بن حاتم بر پيغمبر ٦ وارد شد؛ آن حضرت او را به خانه خود برد، و در خانه جز تكه حصير و بالشى از چرم چيزى نبود، رسول خدا ٦ فرمود: آنها را براى عدى بن حاتم پهن كرد.

(٦) (٩٧٩) ٦- امام رضا ٧ از امير المؤمنين ٧ نقل فرمايد كه فرمود: از گراميداشت سرباز نمى‌زند مگر الاغ، سؤال شد: معناى آن چيست؟ فرمود: به اين معنا كه بوى خوشى را بر شخص عرضه نمايند و او از استشمام آن خوددارى نمايد، و در مجلس برايش جا باز كنند و او ننشيند، هر كه از اين دو خوددارى كند آنچنان باشد كه حضرت فرموده‌اند.

(٧) (٩٨٠) ٧- امام صادق ٧ فرمود: سه كس هستند كه حق آنها را ناديده نمى‌گيرد به جز منافقى كه به نفاق معروف است: كسى كه مويش را در اسلام سفيد كرده، آنكه قرآن را در بر دارد، پيشواى عادل.