(١) (٩٤٤) ١٨- امير المؤمنين ٧ فرمود: دروغ گفتن چه به صورت جد و چه شوخى روا نيست، و صحيح نيست كه انسان فرزندش را وعده‌اى دهد و به آن عمل نكند، و دروغگويى انسان را به كارهاى زشت مى‌كشاند، و كارهاى زشت انسان را بسوى دوزخ مى‌برد، و هميشه اگر يكى از شماها دروغ بگويد، گفته مى‌شود: دروغ گفت و بد كارى كرد، و همواره اگر دروغ بگوييد به اندازه يك سر سوزن راست در قلب شما نمى‌ماند، و چنين شخصى نزد خدا از جمله بسيار دروغگويان ثبت شود.

(٢) (٩٤٥) ١٩- از امام باقر ٧ سؤال شد: حق خدا بر بندگان چيست؟ فرمود: آنچه را نمى‌دانند نگويند.

(٣) (٩٤٦) ٢٠- از پيامبر ٦ سؤال شد: مؤمن ترسو است؟ فرمود: بلى، گفته شد: بخيل است؟ فرمود:

بلى، گفته شد: بسيار دروغگو است؟ فرمود: نه.

(٤) (٩٤٧) ٢١- رسول خدا ٦ فرمود: هر كه سكوت كند نجات يابد.

(٥) (٩٤٨) ٢٢- رسول خدا ٦ فرمود: بلاء وابسته به زبان گشودن يا سخن است.

(٦) (٩٤٩) ٢٣- رسول خدا ٦ فرمود: بيشتر اشتباهات آدميزاد در زبانش است، و هر كه زبانش را نگهدارد خدا زشتيهايش را پنهان دارد.

(٧) (٩٥٠) ٢٤- رسول خدا ٦ فرمود: هر كه غيبت مؤمنى را به آنچه در اوست كند؛ خداوند بين آن دو در بهشت جمع نكند، و هر كه غيبت كند مؤمنى را به آنچه در او نيست رشته ارتباط بين آن دو از بين برود، و غيبت‌كننده در دوزخ جاودانى خواهد بود و چه عاقبت بدى است.

(٨) (٩٥١) ٢٥- امير المؤمنين ٧ فرمود: دروغ گفته هر كه گمان كند كه حلال زاده است؛ در حالى كه گوشتهاى مردم را به وسيله غيبت مى‌خورد، از غيبت دورى كن زيرا غيبت خورش سگهاى جهنم است.

(٩) (٩٥٢) ٢٦- امام صادق ٧ فرمود: بخشى از غيبت اين است كه عيبى را كه خداوند براى برادر مؤمنت پوشانده است ظاهر كنى، و بخشى از بهتان اين است كه آنچه را در برادر مؤمنت نيست بگويى.

(١٠) (٩٥٣) ٢٧- امام باقر ٧ فرمود: چه بد بنده‌اى است بنده‌اى كه داراى دو چهره و دو زبان باشد، در حضور برادرش او را ستايش كند، و در پشت سر از او بدگويى كند، اگر دارا شود بر او رشك برد، و اگر گرفتار شود دست از ياريش بردارد.

(١١) (٩٥٤) ٢٨- حضرت صادق ٧ فرمود: هر كه با مردم با چهره‌اى برخورد كند و در پشت سر با چهره‌اى ديگر از آنان عيب‌جويى نمايد؛ روز رستاخيز در حالى كه دو زبان آتشين دارد به محشر آيد.