مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٣٠٩ - فصل سيزدهم در دورى كردن از محرمات و شبه آنها

فصل سيزدهم: در دورى كردن از محرمات و شبه آنها

(١) (٨١٢) ١- امام صادق ٧ بنقل از امير مؤمنان ٧ فرمود: كسى كه مال مؤمنى را به صورت حرام بخورد دوست من نيست.

(٢) (٨١٣) ٢- امام صادق ٧ فرمود: اگر مرد قسم بخورد كه بينى‌اش را با ديوار نخاراند، خداوند او را مبتلا مى‌كند به اينكه بينى‌اش را با ديوار بخاراند.

(٣) (٨١٤) ٣- امام صادق ٧ در باره قول خداى عزّ و جل: (و براى كسى كه از مقام پروردگارش بترسد دو بهشت است)، فرمود: كسى كه بداند، و همين دانستن او را از كارهاى زشت باز دارد، كسى است كه از مقام پروردگارش ترسيده و ضمير خويش از هوس باز داشته است.

(٤) (٨١٥) ٤- امام باقر ٧ فرمود: هر چشمى روز قيامت گريانست، بجز سه چشم: چشمى كه در راه خدا شب را بيدار باشد، و چشمى كه از ترس خدا گريان شود، و چشمى كه از محرمات خدا بسته شود.

(٥) (٨١٦) ٥- امام باقر ٧ فرمود: مصيبتى به بنده نمى‌رسد مگر به سبب گناه، ولى آمرزش خداوند نسبت به او بيشتر است.

(٦) (٨١٧) ٦- امام صادق ٧ از پدران بزرگوارش از على ٧ از رسول خدا ٦ نقل كند كه فرمود:

گاهى بنده براى يك گناهش صد سال (روز قيامت) حبس مى‌شود، و او به حسرت با برادران و همسرانش در بهشت نگاه مى‌كند.

(٧) (٨١٨) ٧- امام صادق ٧ فرمود: گناه مانع رسيدن روزى به بنده مى‌شود، و اين اشاره به قول خداوند عزّ و جل است كه: (ما آنان را به سختى آزموديم چنان كه باغداران را آزموديم).

(٨) (٨١٩) ٨- امام صادق ٧ فرمود: گناهان مانع رسيدن روزى به انسان مسلمان مى‌شوند.