گفتند: آنكه بميرد و فرزندى به يادگار نگذارد، فرمود: بى‌وارث حقيقى كسى است كه بميرد و فرزندى پيش نفرستاده باشد كه مصيبتش را به حساب خدا گذارد، هر چند فرزندانش زياد باشند، سپس پرسيد: در بين شما بينوا كيست؟ گفتند: آنكه مالى ندارد، فرمود: بينواى واقعى آن است كه مالى پيش نفرستاده باشد كه به حساب خدا گذارد، گرچه ثروت كلانى از خود بگذارد، سپس فرمود: بنظر شما در بين شما قهرمان كشتى كيست؟ گفتند: پهلوانى كه هيچ كس نتواند به خاكش افكند، فرمود: قهرمان واقعى آن است كه شيطان به قلبش مشت بكوبد تا سخت خشمگين شود و خونش بجوش آيد، آنگاه خدا را ياد كرده، با نيروى حلم، غضبش را به خاك افكند.

(٢) (٧٦٠) ٧- امام باقر ٧ فرمود: هنگام وفات پيامبر ٦ كه فرا رسيد، جبرئيل نازل شد و گفت: اى رسول خدا! آيا مى‌خواهى به دنيا باز گردى؟ فرمود: نه، من رسالاتم را انجام دادم، جبرئيل بار دوّم تكرار كرد، حضرت فرمود: نه، فقط خدا را مى‌خواهم، سپس در حالى كه مردم اطرافش جمع بودند فرمود: اى مردم! بعد از من نه پيامبرى خواهد آمد و نه دينى، هر كس اين را ادّعا كند ادّعا و بدعتش در آتش است، او را بكشيد، و هر كس از او پيروى كند جايش جهنم است، اى مردم! قصاص را زنده بداريد، و حق را براى صاحبش زنده كنيد و متفرق نشويد، اسلام آوريد و تسليم شويد تا سالم بمانيد، (خداوند مقرر داشته كه من و پيامبرانم پيروز گرديم، بى‌گمان خداوند نيرومند و پيروز است).

(٣) (٧٦١) ٨- امام صادق ٧ به ابو بصير فرمود: اى ابا محمد! همواره پارسا باشيد، و در عبادت بكوشيد، و راستگوئى، و ردّ امانت به صاحبش، و سجده‌هاى طولانى را پيشه خود سازيد، زيرا اينها از روشهاى پسنديده پيشينيان است، (٤) ابو بصير گفت: شنيدم كه امام مى‌فرمود: بازگشت‌كنندگان مكرر بسوى خدا همان توبه‌كنندگانند.

(٥) (٧٦٢) ٩- عبد اللَّه بن زياد گويد: در منى بر امام صادق ٧ سلام كرديم، سپس پرسيدم: اى پسر رسول خدا! ما گروهى عبوركننده‌ايم، هر چه خواستيم نتوانستيم با شما همنشين شويم، و موفق به اين كار نشديم، ما را وصيتى كن، فرمود: شما را به پرهيز الهى، و راستى در گفتار، و اداء امانت، و خوشرفتارى با رفيقان، و بلند سلام كردن، و غذا دادن به فقيران‌